οι καρποί της γης ανήκουν σε όλουςοι φιστικιές του κτήματος πραποπούλου μετά από χρόνια και με την απαραίτητη φυσική φροντίδα καρποφόρησαν.θεωρώντας πωςη καλλιέργεια της γης και η διαχείριση των καρπών της πρέπει να πραγματοποιείται ενάντια και έξω από μεσάζοντες, αφεντικά, σχέσεις μισθωτής εκμετάλλευσης, τη βιομηχανοποιημένη καπιταλιστική παραγωγή και τις επεμβάσεις της βιοτεχνολογίας...να συμβαδίζει με τις ανάγκες της κοινωνίας, ‘από εμάς για εμάς’, στη βάση της αυτοοργάνωσης, της αλληλέγγυας συνεισφοράς, της ελεύθερης συλλογικής επιθυμίας, με σεβασμό στη φύση και μέσω άμεσων ανθρώπινων σχέσεων...ΚΥΡΙΑΚΗ 5 Σεπτέμβρηαπό τις 10 το πρωί ως το απόγευμαμέρα συλλογικής συγκομιδήςκαι επεξεργασίας των φιστικιώντου κτήματος πραποπούλουεπανοικειοποιούμαστε το κτήμα, μοιραζόμαστε τη γνώση και τον κόπο,ανταλλάζουμε την εμπειρία για τη διαδικασία, συναποφασίζουμε για τη σοδειάκατάληψη κτήματος πραποπούλου

Προβολή AnimationΚυριακή 22 Αυγούστου 2010, 21:00

Κυριακή 8 Αυγουστούώρα: 21:00Προβολή της ταινίας "Κυνηγημένοι & Επικηρυγμένοι"(truth or consequances n.m.)

Πυρκαγιές, ανεμογεννήτριες, τζόγος, μπράβοι, φασίστες και μια βόμβα στην Πάρνηθα...Έχουν περάσει 3 χρόνια από την τεράστια πυρκαγιά που κατέκαψε χιλιάδες στρέμματα στην Πάρνηθα. Μια πυρκαγιά που εκτός από την ανυπολόγιστη καταστροφή στο δασικό πλούτο και το θάνατο εκατοντάδων ζώων, εκτός από την απογύμνωση του πρασίνου και της ζωής στις πλαγιές του βουνού, απογύμνωσε και την αλήθεια για τα συμφέροντα των κρατικών και επιχειρηματικών μηχανισμών και τα παιχνίδια που παίζονται σε βάρος της φύσης και της κοινωνίας, προς όφελος της βιομηχανίας του τζόγου, του κατασκευαστικού κεφαλαίου και της κρατικής καπιταλιστικής ανάπτυξης που αντιμετωπίζει το περιβάλλον ως πεδίο κερδοφορίας. 3 χρόνια μετά και στη μνημη μας είναι χαραγμένη η προτεραιότητα διάσωσης από τη φωτιά, όχι της χλωρίδας και της πανίδας του δρυμού, αλλά του καζίνο μον παρνές που δεσπόζει στην κορυφή του βουνού, για να μας θυμίζει τα κυρίαρχα ιδανικά του σύγχρονου ελληνικού πολιτισμού.. Του πολιτισμού στον οποίο αξία έχει μόνο ό,τι φέρνει πλούτο σε κράτος και καπιταλιστές και κρατάει υποταγμένη τη συνείδηση του κόσμου.( Άλλωστε, το ίδιο το κράτος στην τωρινή συγκυρία επιστρατεύει τα ‘φρουτάκια-κουλοχέρηδες’ στις γειτονιές(!) ενισχύοντας τα παραπάνω). Στη μνήμη μας υπάρχει ακόμα η κατασταλτική επιχείρηση των μπάτσων εναντίον αγωνιστών/τριων που μετά την πυρκαγιά βρέθηκαν με πανό και πέταξαν συμβολικά κόκκινες μπογιές στο καζίνο αναδεικνύοντας το ρόλο του, για να αντιμετωπίσουν έπειτα ξυλοδαρμούς, συλλήψεις και διώξεις από τους ένστολους κρατικούς φύλακες (ΜΑΤ) των συμφερόντων του τζόγου. Το καζίνο 3 χρόνια μετά επεκτείνει ακάθεκτο της εγκαταστάσεις του πάνω στο βουνό, μαζί με τα πάρκα κεραιών, τις στρατιωτικές βάσεις, την ‘ιπποκράτειο πολιτεία’ μιας οικονομικής ελιτ, τις επιχειρήσεις (ξενοδοχεία, ταβέρνες κλπ) που σκαρφαλώνουν συνεχώς από τους πρόποδες του βουνού, την τουριστική βιομηχανία των αλλοτριωμένων καταφυγίων αλλά και της μηχανές και τα 4x4 που αντιμετωπίζουν σαν πίστα το δάσος, τις ανεμογεννήτριες που κατασκευάζονται αυτή τη στιγμή μέσα στο δάσος, όλα αυτά συνθέτοντας τον πληρη εκφυλισμό του χαρακτήρα της άγριας φύσης που διατηρούσε μέχρι πριν κάποια χρόνια το βουνό της Πάρνηθας. Η «πράσινη» ανάπτυξη δε θα μπορούσε να λείψει απ’τις μπίζνες που παιζονται στην Πάρνηθα. Πρόσφατα πληροφορηθήκαμε και είδαμε μέσα στο δάσος να έχει στηθεί εργοτάξιο, με μπουλντόζες και μηχανήματα να ανοίγουν δρόμους, να σκάβουν κρατήρες πολλών μέτρων σε πλάτος και βάθος, έχοντας κόψει εκατοντάδες δέντρα, ετοιμάζοντας το έδαφος για τεράστιες ανεμογεννήτριες, προς εγκατάσταση τους (ειρωνικά σχεδόν) δίπλα στα καμμένα, εκεί απ’ όπου ξεκίνησε η φωτιά του ‘07 κοντά στα Δερβενοχώρια. Η καταστροφή του φυσικού πλούτου συνεχίζεται με όλα τα μέσα, ακόμα και με τα ‘οικολογικά’. Τα κονδύλια άλλωστε δίνουν και παίρνουν ώστε μέσω της ‘πρασινης επιχειρηματικότητας’ να εκμεταλλευτεί κάθε σπιθαμή γης, αέρα και νερού στο όνομα της καπιταλιστικής αναδιάρθρωσης και λεηλασίας, που ονομάζουν ανάπτυξη. Πλήθος κινήσεων και παρεμβάσεων έχουν πραγματοποιηθεί μετά τις 27 Ιούνη ’07, όταν και ξεκίνησε το ολοκαύτωμα στην πάρνηθα, μέχρι σήμερα, στο πλαίσιο του αγώνα για την προάσπιση του φυσικού περιβάλλοντος από τα καταστροφικά σχέδια κάτους και καπιταλιστων. Όπως και τα προηγούμενα χρόνια έτσι και φέτος, στις 3-4 Ιούλη ’10, η Πρωτοβουλία Αγώνα από το λόφο του Στρέφη για τη Γη και την Ελευθερία, κάλεσε και πραγματοποίησε 2μερη παρέμβαση στο χώρο του παλιού ξενοδοχείου Ξενία (ιδιοκτησίας του καζίνο, όπως και ακόμα 3.000 στρέματα στο βουνό) στην Πάρνηθα, κατά τη διάρκεια της οποίας έγιναν ανάρτηση πανό και αναγραφή συνθημάτων στο κτίριο, προβολή, συζήτηση και περιήγηση-πεζοπορία στο χώρο της καταστροφής. Στην παρέμβαση που στόχο έχει να κρατήσει ζωντανό τον αγώνα ενάντια στη λεηλασία της Πάρνηθας και να συνεχίσει να εναντιώνεται στην προκλητική παρουσία του ναού του τζόγου στο βουνό, συμμετείχαν αρκετοί αγωνιστές/τριες παρά την αρχική κακοκαιρία. Η φετινή παρέμβαση όμως φάνηκε πως είχε να αντιμετωπίσει πέρα από την γνωστή παρουσία αστυνομικών δυνάμεων σε κοντινή απόσταση και άλλους κατασταλτικούς παράγοντες, με ύποπτο παρασκήνιο όπως αποδείχτηκε.. Λίγες μέρες μετά το 2μερο (10 Ιουλίου) δημοσιοποιήθηκε η είδηση πως στο χώρο του παλιού Ξενία, βρέθηκε αυτοσχέδιος εκρηκτικός μηχανισμός, τέτοιας ισχύος που θα μπορούσε να προκαλέσει μέχρι και κατεδάφιση του εγκατελειμένου κτιρίου. Η βόμβα ήταν τοποθετημένη σε βαρέλι στο ισόγειο του Ξενία, σε χώρο που άμεσα μπορούσε να έρθει σε επαφή (όπως και συνέβη, ευτυχώς χωρίς τραγικά αποτελέσματα) κόσμος που βρέθηκε εκεί για την εκδήλωση. Χαρακτηριστικό της σημασίας του περιστατικού είναι το παρακάτω απόσπασμα από ανακοίνωση των συντρόφων της Πρωτοβουλίας αγώνα από το λόφο του Στρέφη..: Δεδομένης της χρονικής σύμπτωσης της ύπαρξης του μηχανισμού με την διεξαγωγή της εκδήλωσης, τρία ενδεχόμενα υπήρχαν: α) να εκραγεί πριν την εκδήλωση οδηγώντας στην απαγόρευση ή ακύρωσή της, β) να εκραγεί μετά τη λήξη της επιφέροντας σύγχυση για τα χαρακτηριστικά της και ενοχοποίησή της, και γ) να εκραγεί κατά τη διάρκεια του διημέρου, προκαλώντας όχι απλά την ενοχοποίηση των συγκεντρωμένων αγωνιστών για την έκρηξη αλλά και πιθανούς τραυματισμούς τόσο ανάμεσά τους όσο κι ανάμεσα σε άλλους επισκέπτες που διέρχονται από το χώρο, όπως εκδρομείς, περιπατητές του βουνού και ποδηλάτες. Τα πρώτα δημοσιεύματα στα ηλεκτρονικά και έντυπα ΜΜΕ βιάστηκαν να οργιάσουν για άλλη μια φορά περί τρομοκρατικών οργανώσεων που δοκιμάζουν νέα εκρηκτικά από ξένες χώρες, προσπαθώντας να δημιουργήσουν και το αντίστοιχο κλίμα. Την επόμενη μέρα παραδίδεται άτομο στην αστυνομία ισχυριζόμενο πως αυτό έβαλε τη βόμβα εκεί πριν 20 μέρες για δοκιμαστικούς σκοπούς (!), την ενεργοποίησε ανεπιτυχώς και ότι δεν είναι τρομοκράτης.. Απο κει και πέρα ξεκινάει μια περίεργη σειρά συμπτώσεων. Το άτομο αυτό, πρώην στρατιωτικός, φέρεται να έχει διασυνδέσεις και εμπλοκή σε υποθέσεις με μπράβους νυχτερινών κέντρων, με οπλοκατοχές και εκρηκτικά, καθώς και με γνωστούς ακροδεξιούς συμμορίτες του Αγ.Παντελεήμονα που πρωτοστατούν σε ρατσιστικές παρακρατικές δράσεις εναντίον μεταναστών και πολιτικών χώρων αγώνα. Ένα άτομο λοιπόν με το συγκεκριμένο προφίλ, φέρεται όλως-τυχαίως να κατασκεύασε και να τοποθέτησε μια βόμβα, επιλέγοντας το συγκεκριμένο παρατημένο κτίριο , στο οποίο θα πραγματοποιούνταν τις ίδιες μέρες συγκεκριμένη ανοιχτή ανακοινωμένη πολιτική εκδήλωση με την συμμετοχή αντιεξουσιαστών (και όχι μόνο) με κοινωνική πολιτική παρουσία και δράση. Το αρχικό έντονο ενδιαφέρον των ΜΜΕ για το γεγονός (‘’με άρωμα τρομοκρατίας’’) διαδέχεται η πλήρης σιωπή και συγκάλυψη του μετά την εμφάνιση του βομβιστή Χ.Λ. και τις εξηγήσεις που πιθανόν ανταλλάχτηκαν. Μάλιστα λίγες μέρες μετά, σε γνωστή κυριακάτικη εφημερίδα φιλοξενείται συνέντευξη(!) του, όπου του δίνεται βήμα (όπως και στον δικηγόρο του) να εξηγήσει πως έγινε παρεξήγηση και ότι απλά πειραματιζόταν με βόμβες που ο καθένας θα μπορούσε να τις φτιάξει με μια ‘συνταγή’ από το διαδίκτυο.. Σε κάθε περίπτωση, από εμάς, δεν μπορεί να προσπεραστεί σαν τυχαίο ή αδιάφορο το γεγονός, όσο και αν το προσπαθούν αστυνομία και ΜΜΕ, είτε σιωπώντας είτε αποκρύπτοντας εντέχνως σημαντικές και επικίνδυνες παραμέτρους της υπόθεσης, ενώ σε άλλες περιπτώσεις θα φλυαρούσαν με διάφορα σενάρια που θα στοχοποιούσαν τον αναρχικό-αντιεξουσιαστικό χώρο. Κάθε προσπάθεια προβοκάτσιας και τρομοκράτησης αγωνιστών, είτε από κρατικούς είτε από παρακρατικούς και φασιστικούς μηχανισμούς θα συναντάει απέναντί της την αλληλεγγύη του κινήματος, θα ενισχύει το δίκιο του αγώνα ενάντια στην εκμετάλλευση της φύσης και της κοινωνίας, στο δρόμο για την κοινωνική απελευθέρωση. Κάτω τα χέρια απ’τους αγωνιστές! Κάτω τα χέρια απ’την Πάρνηθα! Η αλληλεγγύη είναι το όπλο μας. Ενάντια στης φύσης τη λεηλασία, αγώνας για τη γη και την ελευθερία! πρωτοβουλιακό κείμενο μέσα από την κατάληψη κτήματος πραποπούλου (27/7/2010)

Pick-a-Boo team videoproudly presents'Βραδιές θερινού σινεμά' στην κατάληψη κτήματος πραποπούλουΚυριακές18/7: forbiden zone (richard elfman, 1979) 25/7: mystery train (jim jarmush, 1989) ώρα έναρξης : 21.30δροσερή μπύρα, ζεστό ποπ-κορνκαι μετά την ταινία ολίγη μουσική

ΟΣΟ ΜΑΣ ΕΠΙΒΑΛΛΟΥΝ ΤΗ ΣΙΩΠΗΤΟΣΟ ΘΑ ΔΥΝΑΜΩΝΟΥΜΕ ΤΗΝ ΕΝΤΑΣΗLIVE rock στην κατάληψη κτήματος πραποπούλουwaxing gibboushomo servusχωρίς:εταιρίες, παραγωγούς, managers, εισητήριο, marketing, σπόνσορες, καλλιτέχνες-μαριονέτες, πορτιέρηδες, security, πνευματικά δικαιώματα, ανασφάλιστους και κακοπληρωμένους εργαζόμενουςΚΑΘΟΡΙΖΟΥΜΕ ΚΑΙ ΟΡΓΑΝΩΝΟΥΜΕ ΜΟΝΟΙ ΜΑΣ ΤΗΝ ΑΝΑΓΚΗ ΜΑΣ ΓΙΑ ΕΚΦΡΑΣΗ ΚΑΙ ΕΠΙΚΟΙΝΩΝΙΑΣάββατο 17 Ιουλίου ωρα 9μμστον κήπο της κατάληψης

Σε μια συγκυρία σαν την σημερινή, πιο πολύ από ποτέ, αρνούμενοι να αναλωθούμε σε αδιέξοδες ατομικές λύσεις ή να εξαναγκαστούμε στην παραίτηση… …δημιουργούμε προϋποθέσεις αδιαμεσολάβητης ανθρώπινης επικοινωνίας ορίζοντας εμείς το χώρο, το χρόνο & τις συνθήκες… να κάνουμε τους δημόσιους χώρους πεδία συνεύρεσης των συλλογικών μας αντιστάσεων 2 μέρες εκδηλώσεων Σάββατο 3/6 ώρα 21:00 στην Πλατεία Ηρώων στο Μαρούσι συναυλία με τους Kill the catΠαρείσακτοι Σπείρα Δραματιστές Παρασκευή 9/6 ώρα 17:00στην κεντρική πλατεία στο Χαλάνδρι θεατρικό παιχνίδι για παιδιά κατασκευές με πηλό Συλλογικό αυτοοργανωμένο φαγοπότι Αντίσταση – Αλληλεγγύη - Αυτοοργάνωση Κατάληψη έπαυλης Κουβέλου, Μαρούσι Κατάληψη κτήματος Πραποπούλου, Χαλάνδρι

ΜΕΧΡΙ ΤΗΝ ΑΠΟΤΙΝΑΞΗ ΑΠΟ ΤΟ ΖΥΓΟΚΑΘΕ ΚΥΡΙΑΡΧΙΚΟΥ ΜΗΧΑΝΙΣΜΟΥ ΕΛΕΓΧΟΥΜΕΣΑ ΚΑΙ ΕΞΩ ΑΠΟ ΤΙΣ ΦΥΛΑΚΕΣΠαρασκευή 25 Ιουνίου18.30 προβολή ντοκιμαντέρ για τα λευκά κελιά20.30 προβολή "Σιωπηρός Θάνατος" μια πνιγμένη κραυγή από τα κελιά της απομόνωσης22.00 συζήτηση "από την απόπειρα του Κράτους για αποδόμηση της προσωπικότητας στις φυλακές και στα λευκά κελιά στην κοινωνία ελέγχου και επιτήρησης"έκθεση χειροτεχνημάτων για την οικονομική ενίσχυση Κούρδων πολιτικών κρατούμενων στα λευκά κελιά της Τουρκίαςκατάληψη κτήματος πραποπούλουκαι κούρδοι πρώην κρατούμενοι

2 μέρες για την κρίση στην καταληψη κτηματος ΠραποπούλουΣάββατο 19/6 στις 7μμΕκδήλωση-Συζήτηση με θεμα την'Αυτομείωση σε περίοδο κρίσης'με αφορμή τη μπροσούρα ''Το σπιτι των κλεφτων''πρωτοβουλία από την κατάληψη ΠραποπούλουΚυριακή 20/6 στις 7μμ''Απο την καπιταλιστική κρίσηστην κοινωνική αυτοδιευθυνση''Εκδήλωση-Συζήτησηπεριοδικό Ανεπίκαιραομάδα ελευθεριακών κομμουνιστών

Στη συγκυρία που η οικονομική κρίση οξύνει τις αντιφάσεις του καπιταλισμούΤη στιγμή που θέλουν να μας κρατήσουν υποταγμένους και ανεκτικούς, ώστε η κρίση να περάσει από πάνω μας και να συνεχιστεί το ξεζούμισμά μαςΕπιλέγουμε την αλληλεγγύη και την αυτοοργάνωση. Τη συλλογικοποίηση και την αντίσταση.Παρασκευή 11/6 στην πλατεία Χαλανδρίουαπό τις 19:00Χαριστικό-ανταλλακτικό παζάριΕνάντια στις ατομικές “λύσεις”, την κουλτούρα της κατανάλωσηςκαι την ιδιώτευση, Χαρίζουμε, ανταλλάζουμε, μοιραζόμαστεστην γειτονιά μας! Φέρνουμε ρούχα, παιχνίδια, βιβλία και άλλααντικείμενα που αποκτούν αξία μέσα από την επαναχρησιμοποίηση τους.στις 21:00Προβολή της ταινίας:Argentinazzo- “Να φύγουν όλοι”Οι συλλογικές αντιστάσεις και η εξέγερση του 2001 στην Αργεντινή ενάντια στην oικονομική κρίση και το ΔΝΤ.Στα αδιέξοδα της κρίσης να οικοδομήσουμε σχέσεις αλληλεγγύης,να εμπιστευτούμε τη συλλογική μας δύναμη.Κατάληψη κτήματος Πραποπούλου

δεν τρώμε το παραμύθι της πράσινης ανάπτυξηςο καπιταλισμός στηναγωνία του να ξεπεράσειτη δομική του κρίσηβαφτίζει την ανάπτυξή του πράσινη. Πίσω από αυτό το “οικολογικό“ περιτύλιγμα της“αειφόρου“ ή “βιώσιμης” ή “πράσινης“ ανάπτυξηςκρύβεται πάντα ο ίδιος στόχος:η συνεχώς εντεινόμενη εκμετάλλευσητου ανθρώπου και της φύσης.Με κυρίαρχα εργαλεία τουτη βιοτεχνολογία και τιςανανεώσιμες πηγές ενέργειας, οκαπιταλισμός ανοίγει νέα πεδίαεπέκτασης του κεφαλαίου καιπουλάει την καταστροφή που οίδιος έχει προκαλέσει ως νέοεμπόρευμααντίσταση στον καπιταλισμό και τα εργαλεία τουΠροβολή: Ο μύθος των Βιοκαυσίμων (ντοκιμαντέρ, 2009)Συζήτηση: Η βιοτεχνολογια στην υπηρεσία της Πράσινης Ανάπτυξης: Το παράδειγμα των ΑγροκαυσίμωνΠέμπτη 27/5 στις 8μμστην κατάληψη κτήματος πραποπούλουΚοινός*ΤόποςΚατάληψη κτήματος Πραποπούλου

Προβολή Ντοκιμαντέρ "The Wobblies"Τετάρτη 19 Μάη στις 8μμ -κατάληψη κτήματος Πραποπούλου«Αλληλεγγύη! Όλοι για Έναν κι Ένας για Όλους!» Μ’ αυτό το σύνθημα, οι Wobblies (ΙWW), οι "Βιομηχανικοί Εργάτες του Κόσμου", άρχισαν να οργανώνουν ανειδίκευτους εργάτες σε μια μεγάλη ένωση κι άλλαξαν τον ρου της ιστορίας. Εκτός από τη διεκδίκηση και κατάκτηση του 8ώρου και των δίκαιων μισθών στις αρχές του 20ου αιώνα, οι Wobblies υπήρξαν ένα από τα ελάχιστα συνδικάτα που αγωνίστηκαν ενάντια στο ρατσισμό και τις διακρίσεις εις βάρος των γυναικών με αποτέλεσμα να βρίσκονται συχνά αντιμέτωποι με την ωμή βία του κράτους και με αυστηρές ποινές φυλάκισης. Αυτή η σπουδαία ταινία εγείρει μια προκλητική ματιά στην αμερικανική αλλά και παγκόσμια ιστορία, παρουσιάζοντας ένα από τα πιο ριζοσπαστικά εργατικά κινήματα. Μέλη των Wobblies αφηγούνται, στα βαθιά τους γεράματα, τις συγκλονιστικές τους εμπειρίες στη διεκδίκηση ανθρώπινων συνθηκών εργασίας και μισθών για όλους τους εργάτες κι η αντίσταση στον άκρατο καπιταλισμό και στον Α' Παγκόσμιο Πόλεμο.( διάρκεια 90 λεπτά )

Η ΕΠΕΡΧΟΜΕΝΗ ΕΞΕΓΕΡΣΗ – THE COMING INSURRECTIONΤο Μανιφέστο της Αόρατης Επιτροπής για τη Δεκαετία του Μηδέν. Πώς θα αντιδράσουμε; Πώς θα δράσουμε; 8 οδηγίες για να βρούμε ο ένας τον άλλον. 8 οδηγίες για να συνδεθούμε με ό,τι αισθανόμαστε αληθινό. (Ανάγνωση Βάσω Δήμου).ΕΚΘΕΣΗ ΧΕΙΡΟΤΕΧΝΗΜΑΤΩΝ για την ενίσχυση των πολιτικών κρατουμένων στα λευκά κελιά της Τουρκίας(Με επιμέλεια του πολιτικού πρόσφυγα Κουρτ Τζάφερ).ΕΚΘΕΣΗ ΖΩΓΡΑΦΙΚΗΣ «Vehicles» του Steve Harvey «...μοιρολόι για τη Χριστιανική Δύση και τον τρόπο που αυτή εκμεταλλεύτηκε και εξάντλησε του παγκόσμιους πόρους,..»ΚΥΡΙΑΚΗ 2 ΜΑΗ στις 5μμστην κατάληψη κτήματος πραποπούλου

"Τούτες τις μέρες ο άνεμος μας κυνηγάει... Γύρω σε κάθε βλέμμα το συρματόπλεγμα, γύρω στην καρδιά μας το συρματόπλεγμα, γύρω στην ελπίδα το συρματόπλεγμα, πολύ κρύο εφέτος..." η εξουσία…Ημέρες οικονομικής και κοινωνικής κρίσης. Βασικό χαρακτηριστικό της περιόδου που διανύουμε και εργαλείο στα χέρια της εξουσίας για την καθυπόταξη όσων δεν συναινούν στην εντεινόμενη καταπίεσή τους, εκτός των άλλων, είναι η μεθοδευμένη και συστηματική καλλιέργεια του αισθήματος του φόβου και της ανασφάλειας στην κοινωνία. Η βίαιη πραγματικότητα που έχει επιβάλλει το κράτος απαιτεί τη συνειδητοποίηση πως το άμεσο μέλλον είναι αβέβαιο για ένα μεγάλο κομμάτι της ελληνικής κοινωνίας, που καλείται εκβιαστικά να αντιμετωπίσει τη φτώχεια, την ανέχεια, τις απολύσεις, την ανεργία, την εργασιακή εξόντωση, την συνεχή εκμετάλλευση και την υποβάθμιση της ζωής και των ανθρώπινων σχέσεων, και όλα αυτά σιωπηλά χωρίς αντιδράσεις και μάλιστα με χειροκροτήματα για τις προσπάθειες που κάνουν οι άρχοντες του τόπου για τη σωτηρία μας. Ταυτόχρονα εξυψώνεται ως υπέρτατη αξία η ρουφιανιά, καθώς καλούνται οι φιλήσυχοι πολίτες να καταθέσουν, μαζί με τις οικονομίες τους, ό,τι γνωρίζουν για ‘ύποπτους’ συνανθρώπους τους, πάντα για το καλό της πατρίδος. Μέσω των ΜΜΕ, πιστών φερέφωνων του κράτους, διατυμπανίζονται διαρκώς η αύξηση της ‘εγκληματικότητας’, της ‘βίας’, της ‘τρομοκρατίας’, ώστε να νομιμοποιηθεί στη συνείδηση των ανθρώπων η υποτιθέμενη ανάγκη για την αντίστοιχη αύξηση του ελέγχου και τον πολλαπλασιασμό των ένστολων και ένοπλων δολοφόνων της αστυνομίας σε κάθε γωνιά της χώρας, είτε πεζών είτε με τα καινούρια πανάκριβα γυαλιστερά τους μηχανάκια.Στον καθημερινό φόβο λοιπόν με τον οποίο καλούμαστε να εναρμονίσουμε τη ζωή μας, απαραίτητος για το σύστημα είναι ο φόβος του κόσμου απέναντι στην καταστολή που περιμένει κάθε φωνή και μορφή αντίστασης πόσο μάλλον όταν αυτή προέρχεται από ριζοσπαστικά κομμάτια του ανταγωνιστικού κινήματος. η ελευθερία…Η δυναμική των ιδεών, δομών, διαδικασιών και πρακτικών του αντιεξουσιαστικού κινήματος και η αφομοίωση τους από κομμάτια της κοινωνίας ειδικά μετά την εξέγερση του Δεκέμβρη του 2008 είναι ο λόγος που η εξουσία επιλέγει ξεκάθαρα να τον βαφτίσει ως ‘εσωτερικό εχθρό’ και να εξαπολύσει έναν σφοδρό ιδεολογικό και κατασταλτικό πόλεμο εναντίον αγωνιστών/τριών που αρνούνται να σκύψουν το κεφάλι και συνεχίζουν καθημερινά να παλεύουν, στο δρόμο για την κοινωνική απελευθέρωση από κάθε μορφή εκμετάλλευσης που παράγεται από το κράτος και τον καπιταλισμό. Ήδη από την άνοιξη του 2009, η κατασταλτική - αντεξεγερτική εκστρατεία παίρνει σάρκα και οστά τοποθετώντας αρχικά στο στόχαστρο κοινωνικούς- πολιτικούς χώρους αγώνα και στην συνέχεια τους μετανάστες. Η κυριαρχία προσπαθεί να ανακτήσει το χαμένο έδαφος αξιοποιώντας και ενισχύοντας παράλληλα τους μηχανισμούς της. Αναβαθμίζει το νομικό της οπλοστάσιο (Νόμος για τις κουκούλες, Τρομονόμος), δημιουργεί νέα σώματα ασφαλείας (ομάδες Δέλτα & Δίας πιο πρόσφατα), επιστρατεύει τα ΜΜΕ σε μια προσπάθεια να αποκτηθούν οι απαραίτητες για το σύστημα κοινωνικές συναινέσεις, σιγοντάρει παρακρατικούς…Οι δυναμικές αντιστάσεις που αναπτύσσονται στα διάφορα μέτωπα αγώνα και η συνεχής όξυνση τους από την πλευρά του πολύμορφου ανταγωνιστικού κινήματος που εξελίσσεται, σε μια συνθήκη αναδιάρθρωσης των όρων εκμετάλλευσης από την πλευρά των πολιτικών και οικονομικών αφεντικών, εντός και εκτός συνόρων, οδηγεί στην αλλαγή της πολιτικής διαχείρισης με την άνοδο του ΠΑΣΟΚ στην εξουσία σε μια προσπάθεια – μονόδρομο – για την επανόρθωση της τσαλακωμένης εικόνας του κράτους, σηματοδοτώντας μια ‘ νέα’ αρχή ,όχι όμως και τόσο άγνωστη.. η τρομοκρατία...Με κύριο ενορχηστρωτή τον παρασημοφορημένο από της μυστικές υπηρεσίες Υπουργό ‘Προστασίας’ του πολίτη Μ. Χρυσοχοίδη, εφαρμόζεται το δόγμα της ‘ μηδενικής ανοχής’ και ανασύρεται το χαρτί της ‘ τρομοκρατίας’. Οι κοινωνικοί αγώνες χαρακτηρίζονται ως ‘’τρομοκρατία’’ και όσοι/ες συμμετέχουν σε αυτούς ‘’τρομοκράτες’’. ‘Γνωστοί ’ & άγνωστοι, αγωνιστές στοχοποιούνται και εργαλειακά βάση πολιτικών σκοπιμοτήτων και χρονικών συγκυριών συλλαμβάνονται, διώκονται, φυλακίζονται με βάση το κοινωνικό τους φρόνημα και την ιδεολογία τους. Μετά τις περιβόητες συλλήψεις χωρίς ουσιαστικά στοιχεία για την περιβόητη υπόθεση του Χαλανδρίου, την επικήρυξη συντρόφων, τις εφόδους της ΕΛ.ΑΣ. σε στέκια αντιεξουσιαστών και την υποβολή υπέρογκων χρηματικών εγγυήσεων για την κατοχή εργαλείων, μασκών, άδειων μπουκαλιών & κηροζίνης για σόμπες, τη συνέχιση του εγκλεισμού στα κελιά της δημοκρατίας απλών διαδηλωτών και αναρχικών αγωνιστών ένας νέος κύκλος διώξεων ξεκινάει… Σάββατο 10 Απριλίου 2010. Ένα μήνα μετά την πισώπλατη δολοφονία του αναρχικού αγωνιστή Λάμπρου Φούντα (10/ 3/ 10) λαμβάνουν χώρα μαζικές εισβολές σε οικίες και προσαγωγές αγωνιστών γνωστών από τη δράση τους καθώς επίσης και φιλικών και συγγενικών τους προσώπων τα οποία αυτόματα χαρακτηρίζονται ως γιάφκες με τα σαρκοβόρα των ΜΜΕ να αναλαμβάνουν ρόλο δικαστή καταργώντας στην πράξη το ‘τεκμήριο της αθωότητας’, ενώ ταυτόχρονα μέσα σ’ όλο αυτό τον παροξυσμό το κράτος προσπαθεί να εμπλέξει όποιον και όποια μπορεί. Αυταπάτες δεν έχουμε! Στην προσπάθεια των αφεντικών να επιβάλουν την πλήρη καθυπόταξη στην κοινωνία η τέταρτη εξουσία ήταν πάντα όπλο στα χέρια τους…Στην καθημερινή τρομοκρατία έτσι όπως ασκείται στους χώρους εργασίας με τις απολύσεις και τις περικοπές, στα πρατήρια βενζίνης, στα σούπερ μάρκετ και στις βιτρίνες των πολυκαταστημάτων, μέσα από τα δελτία ειδήσεων και τις εφημερίδες,τους κάθε λογής μπάτσους σε κάθε γωνιά της πόλης,το Διεθνές Νομισματικό Ταμείο και τους ευρωπαίους εταίρους…δηλώνουμε ξεκάθαρα πως δε θα σωπάσουμε, ούτε θα ανεχτούμε την ποινικοποίηση του φρονήματος και της δράσης ανθρώπων που είναι δίπλα μας στους κοινωνικούς αγώνες στους οποίους συμμετέχουμε καθημερινά. Τα κράτη είναι οι μόνοι τρομοκράτες!Το δίκιο το έχουν οι εξεγερμένοι!Κάτω τα χέρια απ’ τους αγωνιστές!Η αλληλεγγύη είναι το όπλο μας!Κατάληψη κτήματος Πραποπούλου / σύντροφοι – ισσες (Μικροφωνική αντιπληροφόρησης έγινε στο Χαλάνδρι όπου διαβάστηκε και μοιράστηκε το παραπάνω κείμενο:http://athens.indymedia.org/front.php3?lang=el&article_id=1158250

http://athens.indymedia.org/front.php3?lang=el&article_id=1154752 ΔΗΜΑΡΧΟΙ, ΕΡΓΟΛΑΒΟΙ και λοιποί... Από το καλοκαίρι του 2009 στη Ρεματιά Χαλανδρίου μεταξύ των οδών Προφήτου Ηλία- Ηρώδου Αττικού και Ήβης, μαθητές-ποδηλάτες από την ευρύτερη περιοχή του Χαλανδρίου μαζί με άτομα που δραστηριοποιούνται στην κατάληψη κτήματος Πραποπούλου, που βρίσκεται ακριβώς επάνω από την περιοχή του ρέματος, κατασκευάσαμε αυτοοργανωμένα κάποιες ράμπες για ποδήλατα. Τα άλματα και οι ράμπες ήταν κατασκευασμένα κυρίως από υλικά που βρήκαμε κοντά στο σημείο εκείνο, δηλαδή από χώμα, πέτρες και κάποια ξερά ξύλα. Η προσπάθεια αυτή έγινε από τους νεολαίους στο συγκεκριμένο σημείο γιατί χωροταξικά βρίσκεται κοντά στα σπίτια μας και επειδή υπήρχαν τα παραπάνω υλικά σε αφθονία. Στα τέλη Ιανουαρίου με έκπληξη μας διαπιστώσαμε ότι τα αυτοοργανωμένα άλματα-ράμπες που είχαμε φτιάξει με κόπο, αφιερώνοντας πολύτιμο ελεύθερο χρόνο από τον λίγο που μας έμενε ανάμεσα σε διαβάσματα, φροντιστήρια και δουλειά, τα άλματα είχαν διαλυθεί βίαια. Όπως διαπιστώσαμε κάποιο μεγάλο εκσκαπτικό μηχάνημα είχε εισβάλει στον χώρο της ρεματιάς και στη διαδρομή του είχε επίσης συνθλίψει δέντρα που βρέθηκαν στο δρόμο του. Επίσης μετέτρεψε σε μη προσπελάσιμο το μονοπάτι των περιπατητών του ρέματος, από τα εξογκώματα και τις λακούβες που δημιούργησε, στις οποίες πλέον μαζεύονται νερά όταν βρέχει και μόνιμα υπάρχουν λάσπες. Σε επικοινωνία που είχαν οι μαθητές ποδηλάτες με τον δήμαρχο, αυτός ισχυρίστηκε ότι τα άλματα-ράμπες ενοχλούσαν τους περιπατητές και τους εμπόδιζαν στο να διασχίσουν το σημείο και γι’αυτό αναγκάστηκε να τα γκρεμίσει! Δεν είμαστε καθόλου σίγουροι ότι είναι έτσι τα πράγματα. Σε συνομιλίες που είχαμε με περιπατητές μας έλεγαν πάντα ότι χαιρόντουσαν που κάποιοι νέοι άνθρωποι αξιοποιούσαν το ρέμα με αυτόν τον τρόπο και δεν έχαναν τον καιρό τους στις καφετέριες και στα ιντερνετ-άδικα. Πέρα απ’αυτό ο δήμαρχος ισχυρίστηκε ότι θα φτιάξει ράμπες σε κάποιο σημείο στα σύνορα με τα Βριλήσσια, κοντά στην Αττική οδό. Πιστεύουμε ότι αυτά στην καλύτερη περίπτωση είναι μόνο λόγια και υποσχέσεις ώστε να σταματήσουν οι διαμαρτυρίες. Εάν πάλι δεν είναι αερολογίες τότε ο δήμαρχος έχει κάποιον απώτερο σκοπό που εύλογα πιστεύουμε πως είναι η ανάθεση κάποιου τέτοιου έργου σε εργολάβο για άλλα συμφέροντα.. Και εν πάσει περιπτώσει εμείς δε ζητήσαμε κάτι τέτοιο. Ξέρουμε τις ανάγκες μας και τι ακριβώς θέλουμε, δε θα αφήσουμε τη διασκέδαση μας και την ευχάριστη αξιοποίηση του χρόνου μας κοντά στη φύση, στα χέρια οποιουδήποτε δημάρχου και εργολάβου. Εμείς για εμάς θα ξαναφτιάξουμε τις ράμπες στο ρέμα όπως και πρίν, καθαρίζοντας το κι από το χάλι που άφησε πίσω της η μπουλντόζα του Δήμου. Θα το κάνουμε όπως και την πρώτη φορά αυτοοργανωμένα, χωρίς χρήματα, χωρίς να έχουμε κάποιον εργολάβο ή χορηγό να μας λέει τι θα πρέπει να κάνουμε και πως. Δε θα τους κάνουμε τη χάρη να ερημώσει η ρεματιά ώστε να γεμίζουν οι καφετέριες για να παίρνει ο δήμαρχος φόρο για τα τραπεζοκαθίσματα στην πλατεία Χαλανδρίου. Τέλος, αν ο δήμαρχος ενδιαφερόταν πραγματικά, θα άφηνε τους νεολαίους να χρησιμοποιούν ελεύθερα τον δημόσιο φυσικό χώρο του ρέματος, αλλά προφανώς χρειάζεται και κάποιο άλλοθι για την τοποθέτηση καμερών παρακολούθησης της ρεματιάς και για άλλες μελλοντικές business εις βάρος της φύσης και της κοινωνίας του Χαλανδρίου. ΚΑΤΩ ΤΑ ΧΕΡΙΑ ΑΠ’ΤΟ ΡΕΜΑ Πρωτοβουλία ατόμων της κατάληψης Πραποπούλου – Μαθητές - Ποδηλάτες

Mικροφωνική αντιπληροφόρησης και αλληλεγγύης στο Χαλάνδρι:http://athens.indymedia.org/front.php3?lang=el&article_id=1154193Έχουν περάσει 16 χρόνια από την 1η Ιανουαρίου 1994 όταν οι ιθαγενικές κοινότητες των Μάγιας της πολιτείας Τσιάπας του Μεξικό εξεγέρθηκαν ενάντια στην καταπίεση, τον ρατσισμό και την βία που υφίσταντο από το Μεξικανικό κράτος και το παγκόσμιο νεοφιλελεύθερο σύστημα καταλαμβάνοντας ένοπλα 7 πόλεις. Έχοντας διανύσει αιώνες περιφρόνησης, φτώχειας, απουσίας ιατροφαρμακευτικής περίθαλψης και εκπαίδευσης αποφάσισαν να πάρουν τις ζωές τους στα χέρια τους διεκδικώντας στέγη, γη, δουλειά, υγεία, εκπαίδευση, τροφή, ελευθερία, ανεξαρτησία, δικαιοσύνη, δημοκρατία, ειρήνη. Κηρύττουν αυτόνομους ζαπατιστικούς δήμους εντός της μεξικανικής επικράτειας καταλαμβάνοντας γη η οποία ανήκε έως τότε σε γαιοκτήμονες την οποία καλλιεργούν συλλογικά και δημιουργούν μία καθημερινότητα βασισμένη στην ισότητα, την άμεση δημοκρατία και τη συλλογική ιδιοκτησία διεκδικώντας μία καλύτερη ζωή όχι μόνο για αυτούς αλλά για όλους και για όλες ενάντια στον καπιταλισμό.Οι Ζαπατίστας είναι ένα κίνημα διαφορετικό από προηγούμενα αντάρτικα της Λατινικής Αμερικής, καθότι πρόθεση τους δεν είναι να καταλάβουν την εξουσία με τα όπλα όπως άλλωστε φάνηκε εξαρχής, αλλά ούτε και να αγωνιστούν μέσα από θεσμικές διαδικασίες δίπλα στα παραδοσιακά κόμματα για να καταλάβουν κυβερνητικές θέσεις. Αρνήθηκαν από την αρχή τη λογική της επαναστατικής πρωτοπορίας για την οικοδόμηση ενός νέου κόσμου και αναγνώρισαν τη σημασία του να ακούς και όχι να κηρύττεις. Έτοιμη πρόταση ή συνταγή για την αλλαγή της κοινωνίας δεν υπάρχει, αλλά το κάθε βήμα θα είναι έργο όλων χωρίς να ανατίθεται σε λίγους ειδικούς. Πρόταση τους είναι η προοδευτική οικοδόμηση μιας κοινωνίας συνεργασίας και αλληλεγγύης βασισμένη σε μια νέα κουλτούρα – φιλοσοφία …“Να κυβερνάς υπακούοντας”, “να εκπροσωπείς, όχι να παραγκωνίζεις”, “να χτίζεις, όχι να γκρεμίζεις”, “να προτείνεις και να μην επιβάλεις”, “να πείθεις, όχι να νικάς”…« Αυτός είναι ο απλός λόγος μας, λόγος που αναζητά να αγγίξει την καρδιά των ανθρώπων που σαν κι εμάς είναι απλοί και ταπεινοί, που σαν κι εμάς πιστεύουν στην αξιοπρέπεια και την εξέγερση… » (απόσπασμα από την 6η διακήρυξη του EZLN)“ Προχωράμε ρωτώντας…” Μετά από μία σειρά από αδιέξοδες διαπραγματεύσεις με το κράτος του Μεξικό οι Ζαπατίστας διακόπτουν κάθε σχέση με τους «από πάνω» και επικεντρώνονται στην «από τα κάτω» οικοδόμηση του κόσμου που επιθυμούν στο σήμερα. Δημιουργούν τα συμβούλια καλής διακυβέρνησης που αποτελούνται από ανακλητούς εκπροσώπους που προέρχονται από τις κοινότητες, οι οποίοι εναλλάσσονται ανά τακτά χρονικά διαστήματα και δεν διαθέτουν κανένα απολύτως προνόμιο. Ρόλος τους δεν είναι να επιβάλλουν αλλά να προτείνουν, με τις αποφάσεις να παίρνονται από την βάση, δηλαδή από τις συνελεύσεις των κοινοτήτων, σε αντίθεση με κρατικές και κομματικές μορφές οργάνωσης. Παράλληλα, φτιάχνονται σχολεία σε πολλές κοινότητες δημιουργώντας την «άλλη εκπαίδευση» που διαθέτει ελευθεριακά στοιχεία και διαμορφώνεται η «άλλη υγεία» και η «άλλη δικαιοσύνη» με βάση τις αξίες και τις ανάγκες τους…“ Όλα για όλους, τίποτα για εμάς…”Στα 16 χρόνια του κινήματος τους οι Ζαπατίστας ποτέ δεν κλείστηκαν στον εαυτό τους αλλά διεκδικούσαν μαζί και στέκονταν αλληλέγγυοι σε άλλα αντιστεκόμενα κομμάτια της κοινωνίας. Το 2006 ξεκινά η «Άλλη Καμπάνια» που προσπαθεί να φέρει σε επαφή και να δικτυώσει όλους όσους αντιστέκονται από τα κάτω και τα αριστερά στο Μεξικό, δηλαδή όσους παλεύουν ενάντια στον καπιταλισμό και δεν συμμετέχουν στην εκλογική διαδικασία. Συναντιούνται με ιθαγενείς, ανέργους, εργαζόμενες στο σεξ, μετανάστες, αναρχικούς κ.α. και ψάχνουν τρόπους να πορευτούν μαζί για την δημιουργία ενός κόσμου που να χωράει πολλούς κόσμους. Παράλληλα, οργανώνονται συναντήσεις και δημιουργούνται σχέσεις με αντιστεκόμενους /ες από διαφορετικά μέρη του κόσμου. 2010: καταστολή και πόλεμος στην ΤσιάπαςΠαρά την αρχική κατάπαυση του πυρός από την πλευρά του Μεξικανικού κράτους, στο ταξίδι του ζαπατιστικού κινήματος στο χρόνο μέχρι σήμερα το μεξικανικό κράτος έχει εφαρμόσει μια σειρά κατασταλτικών μεθοδεύσεων οι οποίες έχουν ενταθεί ιδιαίτερα από το 2007 και μετά…Βίαιες εκκενώσεις κοινοτήτων και εκτοπισμοί, ένοπλες επιθέσεις από τον στρατό, την αστυνομία και παραστρατιωτικές οργανώσεις, δολοφονίες, εμπρησμοί σπιτιών και καλλιεργειών, συλλήψεις και βιασμοί συνθέτουν την πραγματικότητα ενός πολέμου που δεν μπορεί πια να χαρακτηριστεί ως χαμηλής έντασης. Παράλληλα, το μεξικανικό κράτος προσπαθεί να αφομοιώσει την εξέγερση παρέχοντας προγράμματα οικονομικής στήριξης σε ιθαγενείς που θα εγκαταλείψουν το δικαίωμα τους στην κοινοτική γη. Τα ΜΜΕ όλων των πολιτικών τάσεων, από τις εφημερίδες της δεξιάς, της κεντροδεξιάς έως και τις υποτιθέμενες φιλοζαπατιστικές της καθεστωτικής αριστεράς συκοφαντούν τον ζαπατιστικό αγώνα. Σε όλη αυτή την επίθεση πρωτοστατεί το κόμμα της θεσμικής αριστεράς PRD που βρίσκεται στην κυβέρνηση της πολιτείας της Τσιάπας. Ο αγώνας των Ζαπατίστας είναι και δικός μαςΜπορεί να μας χωρίζουν χιλιάδες χιλιόμετρα με τους Ζαπατίστας παρόλα αυτά εμείς νιώθουμε πως έχουμε πολλά σημεία που μας ενώνουν. Η αυτοοργάνωση, η αντιιεραρχία, η αντίσταση, ο αγώνας για ελευθερία και αξιοπρέπεια είναι και δικά μας προτάγματα στον αγώνα που διεξάγεται εδώ, σήμερα. Παράλληλα, αντιλαμβανόμαστε τον τρόπο κοινωνικής οργάνωσης τους ως μία πρόταση με ελευθεριακό περιεχόμενο απέναντι σε κρατικές μορφές οργάνωσης και στο καπιταλιστικό σύστημα. Στον μακρύ δρόμο προς την κοινωνική απελευθέρωση γνωρίζουμε πως θα συντροφεύουμε και θα μαθαίνουμε ο ένας από τον άλλο... Η ΑΛΛΗΛΕΓΓΥΗ ΕΙΝΑΙ ΤΟ ΟΠΛΟ ΜΑΣΛΕΥΤΕΡΙΑ ΣΤΟΥΣ ΠΟΛΙΤΙΚΟΥΣ ΚΡΑΤΟΥΜΕΝΟΥΣ ΣΤΟ ΜΕΞΙΚΟΠΡΟΒΟΛΗ - ΣΥΖΗΤΗΣΗ«Η αυτονομία των Ζαπατίστας σε καιρό πολέμου»Πέμπτη 15 Απρίλη, ΑΣΟΕΕ 8 μ.μ.ΣΥΓΚΕΝΤΡΩΣΗ - ΠΟΡΕΙΑΣάββατο 17 Απρίλη, Προπύλαια 12 π.μ.Κατάληψη κτήματος Πραποπούλου

Στις παρυφές της αστικής μητρόπολης η κανονικότητα της καθημερινότητας είναι ασφυκτική. Ησυχία, τάξη και ασφάλεια. Θεός, Κράτος και Κεφάλαιο ορίζουν τη ζωή όλων μας. Καταναγκασμοί* τυποποιημένα πακέτα διασκέδασης* πλύση εγκεφάλου από μμε* αγορά ελπίδων από παπάδες* αλλοτριωμένες σχέσεις* εκμετάλλευση* βία της μισθωτής σκλαβιάς* πλήξη* ανταγωνισμός στο σχολείο* κατακερματισμός του χρόνου* εμπορευματοποίηση κάθε πτυχής της ζωής* ιδιοκτησία ως υπέρτατο αγαθό* ασφάλεια* εντατικοποίηση καταστολής* ποινικοποίηση κάθε μορφής αντίστασης* καθεστώς έκτακτης ανάγκης λόγω κρίσης* τρομολαγνικό και εθνικιστικό παραλήρημα* κατανάλωση* κατανάλωση* κατανάλωση* φαντάζει μονόδρομος...Όμως η επιθυμία για ζωή και συνεύρεση, η ανάγκη για αδιαμεσολάβητη επικοινωνία και δράση, γεννούν συνεχώς νέα μονοπάτια δημιουργίας και συλλογικών αρνήσεων.Στις 07/04 ένα ακόμα εγκαταλελειμμένο κτίριο στα Β.Π. καταλαμβάνεται από ομάδα νεολαίων που αυτοπροσδιορίζεται ως κομμάτι του αναρχικού-αντιεξουσιαστικού χώρου. Στόχος η μετατροπή του νεκρού κτιρίου σε εστία αντιπληροφόρησης, εκδηλώσεων, συζητήσεων και διαφόρων μορφών δράσης.Η έπαυλη Κουβέλου στο Μαρούσι, προορισμένη τάχα για στέγη για άπορα και ορφανά παιδιά στέκεται εδώ και 30 χρόνια εγκαταλειμμένη και παρατημένη στο έλεος του χρόνου και της φθοράς. Βρίσκεται στα χέρια του ιδρύματος «Στέγη Αχιλλέως και Ευδοκίας Κουβέλου», πρόεδρος του Δ.Σ. του οποίου είναι ο εκάστοτε αρχιεπίσκοπος. Με τις διάφορες εργασίες των καταληψιών (καθαρισμός κήπου και σπιτιού, μάζεμα μπάζων κλπ) ενεργοποίηθηκαν τα υποκριτικά αντανακλαστικά του ιδρύματος, το οποίο άσκησε μήνυση κατ’αγνώστων με την κατηγορία της διατάραξης οικιακής ειρήνης, ενημερώνοντας παράλληλα για άμεση εκκένωση του κτιρίου. Η αντίδραση αυτή δεν εξέπληξε κανέναν. Είναι προφανές ότι η εκκλησία, ως μηχανισμός χειραγώγησης θα λειτουργούσε κατασταλτικά σε κάθε απόπειρα αμφισβήτησης των κυριαρχικών της δικαιωμάτων πάνω σε οποιοδήποτε τμήμα της αμύθητης περιουσίας της.Για εμάς η κατάληψη ως επιλογή σηματοδοτεί την έμπρακτη απόρριψη της ιδιοκτησίας ως πρωταρχική αξία της αστικής αλλά και θεικής νομιμότητας. Παράλληλα δημιουργεί ένα πραγματικό αλλά και συμβολικό χώρο στον οποίο δίνεται η δυνατότητα στα άτομα που τον διαχειρίζονται, να πειραματιστούν σε νέες αυτοοργανωμένες δομές κοινωνικής οργάνωσης με αντιεραρχικά και αντιεμπορευματικά χαρακτηριστικά και να παρέμβουν στο κοινωνικό πεδίο. Μέσα απ’ αυτό το πρίσμα και στη σημερινή οικονομική-κοινωνική συγκυρία, η πρακτική της κατάληψης αποτελεί όσο ποτέ άλλοτε ένα επίκαιρο μέσο αγώνα στο δρόμο για την κοινωνική απελευθέρωση.ΝΑ ΜΠΟΥΜΕ ΣΤΑ ΑΔΕΙΑ ΣΠΙΤΙΑΓι’ αυτό αλληλεγγύη στις καταλήψεις και Άγιος ο Θεός!!!!Υ. Γ. Παπάδες , μετανοείτε, έρχεται η οργή.ΚΑΤΑΛΗΨΗ ΚΤΗΜΑΤΟΣ ΠΡΑΠΟΠΟΥΛΟΥ

Η συνέλευση της κατάληψης θα γίνει το Σάββατο 10/4 στις 4μμ στο κτήμα.

Στη σημερινή οικονομική και πολιτική συγκυρία οι αντιφάσεις και τα αδιέξοδα του καπιταλισμού γίνονται αισθητά και στους πιο ανυποψίαστους. Η οργή και η αγανάκτηση μεγάλης μερίδας της κοινωνίας φαίνεται να παίρνει σάρκα και οστά με τη μαζική συμμετοχή στις γενικές απεργίες, τις ογκώδεις διαδηλώσεις και τις συγκρούσεις που ξεσπούν στα πλαίσιά τους. Η δοκιμασμένη συνταγή αφομοίωσης της κοινωνικής οργής με τις άσφαιρες 24ωρες γενικές απεργίες της ξεπουλημένης ΓΣΕΕ και τις πορείες – κηδείες του ΠΑΜΕ δεν φαίνεται να λειτουργεί, καθώς πλήθος ανένταχτου κόσμου πλαισιώνει τα ανεξάρτητα μπλοκ των πρωτοβάθμιων σωματείων. Με το φάντασμα της εξέγερσης του Δεκέμβρη να πλανάται πάνω απ’ το κεφάλι της, είναι μονόδρομος για την κυριαρχία να καταστείλει και να τρομοκρατήσει.Πέμπτη 11 Μαρτίου 2010. Ημέρα γενικής απεργίας ενάντια στα νέα οικονομικά και φορολογικά μέτρα. Δεκάδες χιλιάδες κόσμου συρρέουν στο κέντρο της Αθήνας για ναπάρουν μέρος στην πορεία. Με το ξεκίνημά της τα ΜΑΤ επιτίθενται με χημικά και την διακόπτουν, ώστε να επιτρέψουν στους εργατοπατέρες της ΓΣΕΕ να μπουν στην κεφαλή της. Από το σημείο αυτό και μετά η παρουσία των δυνάμεων των ΜΑΤ είναι ασφυκτική. Μάλιστα επιχειρείται πλεύρισμα της πορείας σε όλο της το μήκος, κάτι που δεν επιτυγχάνεται λόγω του μεγάλου όγκου της. Ξεσπούν συγκρούσεις σε διάφορα σημεία και πραγματοποιούνται επιθέσεις σε τράπεζες και πολυκαταστήματα. Τα ΜΑΤ απαντούν ξυλοκοπώντας και πνίγοντας την πορεία στα χημικά, οι Δελτάδες επιτίθενται για ακόμα μια φορά με τις μηχανές σε πεζούς διαδηλωτές, ενώ πραγματοποιούνται συλλήψεις στο σωρό.Συνολικά προσάγονται 16 άτομα, στους 11 εκ των οποίων απαγγέλλονται κατηγορίες, σε 4 μάλιστα κακουργηματικού χαρακτήρα. Μεταξύ αυτών είναι και ο Μάριος Ζ, η σύλληψη του οποίου γίνεται στο ύψος των προπυλαίων από άνδρες των ΜΑΤ. Ακολουθούν πέντε μέρες παραμονής του στη ΓΑΔΑ και στη συνέχεια προφυλακίζεται στην Α’ πτέρυγα των φυλακών Κορυδαλλού βάσει των κακουργημάτων που τον βαρύνουν. Παρά την άρνηση των κατηγοριών από τον ίδιο, την ύπαρξη αποδεικτικών βίντεο, φωτογραφιών και αυτοπτών μαρτύρων, και την έλλειψη ενοχοποιητικών ευρημάτων ανακριτής και εισαγγελλέας αποφασίζουν την προφυλάκισή του βασιζόμενοι στις ψευδείς καταθέσεις τριών ανδρών των ΜΑΤ. Η “περίεργη” εξωτερική εμφάνιση του Μαριου Ζ. και το γεγονός ότι έφερε τσάντα ώμου, στην οποία βρέθηκαν μαγιό, σαμπουάν, πετσέτα και γυαλιά κολύμβησης, μιας και το επάγγελμά του είναι καθηγητής κολύμβησης μικρών παιδιών, είναι τα στοιχεία που καθιστούν τον Μάριο ένα εύκολο θύμα.Η προφυλάκιση του Μαριου Ζ. γίνεται με σκοπό την τρομοκράτηση όλων των εν δυνάμει αγωνιζόμενων ανθρώπων. Το μήνυμα που θέλουν να περάσουν είναι ξεκάθαρο. Δε χρειάζεται να είσαι στρατευμένος στον αγώνα για την κοινωνική απελευθέρωση, αρκεί να διαδηλώνεις για να βρεθείς στη φυλακή. Από τη μεριά μας πάλι, τη μεριά των διαδηλωτών, των απεργών,των αντιστεκόμενων, των “από κάτω”, το μήνυμα πρέπει επίσης να είναι ξεκάθαρο: η κρατική καταστολή και τρομοκρατία δεν μας σταματούν. Η αλληλεγγύη είναι το όπλο μας. Στον αγώνα για μια ελεύθερη κοινωνία κανείς δεν είναι μόνος του.Λευτεριά στο Μάριο Ζέρβα. Παύση των διώξεων όλων των συλληφθέντων των απεργιακών κινητοποιήσεων. ΠΑΝΕΛΛΑΔΙΚΗ ΠΟΡΕΙΑ ΑΛΛΗΛΕΓΓΥΗΣ Πέμπτη 15/4 στις 7μμ στα ΠροπύλαιαΚατάληψη κτήματος ΠραποπούλουKινήσεις αλληλεγγύης:http://athens.indymedia.org/front.php3?lang=el&article_id=1149768

Η σημερινή συνέλευση 23/3 αναβάλεται για το Σάββατο 27 Μαρτίου 16:00 μ.μ. λόγω της απογευματινής πορείας.

Σάββατο 20 Μάρτη ώρα 23.00Αντεργκράουντ Πάρτυστην υπόγεια διάβασηλεωφόρος Κηφισίας, σίδερα Χαλανδρίου(στάση Υγεία)λεωφορεία: Α7, Β7, 550 και Χ14 μεταμεσονύχτιο