Τρίτη 1 Σεπτεμβρίου 2010,Για δύο κλοπές λάπτοπ και μερικών μπαταριών κινητών τηλεφώνων μικρής αξίας, από καταστήματα μεγάλων αλυσίδων επιχειρήσεων, «κλοπές κατ' εξακολούθηση, κατ' επάγγελμα και κατά συνήθεια», το Πενταμελές Εφετείο Αθηνών αποφάσισε την επιβολή κάθειρξης 6 ετών στον Νικόλαο Τσουβαλάκη, ο οποίος σύμφωνα με μάρτυρες υπεράσπισης είχε την ευθύνη να συντηρεί τον ασθενή αδελφό του και τα άλλα τρία αδέλφια του που νοσηλεύονται σε ψυχιατρεία και φυλάκισης 4 ετών στον Θεόδωρο Τσουβαλάκη, ο οποίος έχει 67% αναπηρία λόγω εγκεφαλικού που υπέστη το 2000 και μετά βίας αυτοσυντηρείται, με την αναγνώριση του ελαφρυντικού της «καλής συμπεριφοράς μετά την πράξη».Σύμφωνα με την απόφαση οι δύο καταδικασθέντες πρέπει να εκτίσουν τις ποινές που τους επιβλήθηκαν.Ο Νικόλαος Τσουβαλάκης επέστρεψε στις Δικαστικές Φυλακές Τρικάλων, όπου κρατείται εδώ και 20 μήνες, ενώ ο ανάπηρος Θεόδωρος οδηγήθηκε στις Δικαστικές Φυλακές Χανίων παρά την απόφαση του πρωτοβάθμιου δικαστηρίου που είχε αναστείλει ως τη δευτεροβάθμια δίκη την έκτιση της ποινής των επτά ετών.Από την Παρασκευή 20 Αυγούστου ο Νίκος Τσουβαλάκης βρίσκεται σε απεργία πείνας στις Φυλακές Τρικάλων διαμαρτυρόμενος για τον τρόπο απονομής της δικαιοσύνης καθώς και για την εκπλήρωση του αιτήματος του να μεταβεί στις αγροτικές φυλακές Αγιάς Χανίων Κρήτης, κοντά στον αδελφό του. Να σημειωθεί ότι ο οργανισμός του είναι καταβεβλημένος, είναι υπερτασικός πάσχει από αναπνευστικά προβλήματα και η κίνηση αποχής από τροφή αποβαίνει ιδιαίτερα επικίνδυνη για τη ζωή του.Ο Νίκος Τσουβαλάκης ανήκει στην κατηγορία των πολιτών που αντιστέκονται. Στις 22/4/2009 έγραφε στον προϊστάμενο της Εισαγγελίας Εφετών Αθηνών, πριν ακριβώς ένα χρόνο: «Η κοινωνία δεν κινδυνεύει από εμένα, από τα κόμματα εξουσίας κινδυνεύει, που όπως βλέπετε, η κοινωνική παρακμή, η διαφθορά και η ζούγκλα της βίας έχουν γίνει καθεστώς και οι κλοπές και η κακουργηματική ιδιοτέλεια και απάτη κατά συρροήν από την πολιτική και οικονομική μαφία της χώρας μένουν στο ποινικό απυρόβλητο, παρότι κατασπατάλησαν και λεηλάτησαν, με τη διαπλοκή και τους αδίστακτους "νταβατζήδες", όλον τον προϋπολογισμό και τα δημόσια Ταμεία». Κατά τη διάρκεια της κράτησής του στον Κορυδαλλό είχε κάνει τρεις απεργίες πείνας: δύο για τις βάρβαρες συνθήκες κράτησης και μία για συμπαράσταση στον προφυλακισμένο (σ.σ. από τα γεγονότα του Δεκέμβρη 2008) Θοδωρή Ηλιόπουλο.Η Πρωτοβουλία για τα Δικαιώματα των Κρατουμένων υποστηρίζει το αίτημα των αδελφών να εκτίσουν την ποινή τους στην ίδια φυλακή και κοντά στο συγγενικό τους περιβάλλον. Πρόκειται περί του αυτονόητου, όπως αυτονόητο είναι η πολιτεία να αποκαθιστά τις αδικίες σε βάρος φτωχών και απροστάτευτων ανθρώπων. Η υπόθεση των αδελφών Τσουβαλάκη έρχεται να επιβεβαιώσει το πέρασμα από το κράτος πρόνοιας στο κράτος τιμωρίας καθώς και τη θέση της φυλακής στη νέα διαχείριση της εξαθλίωσης ώστε να ενισχυθεί η πειθάρχηση των περιθωριοποιημένων κοινωνικά εργαζομένων.Η απεργία πείνας είναι η ύστατη αντίστασή του σε ένα σύστημα που ποινικοποιεί την φτώχεια και οδηγεί τους κρατούμενους στην εξόντωση.

Στην Εντατική ο Βαγγέλης Πάλλης ύστερα από σοβαρό τραυματισμό. Καλή δύναμη Βαγγέλη Δευτέρα 30 Αυγούστου 2010,Ο Βαγγέλης Πάλλης είναι γνωστός για τους αγώνες του μέσα στη φυλακή για την αξιοπρέπεια και τα ανθρώπινα δικαιώματα. Η είδηση του σοβαρού τραυματισμού του και η μεταφορά του στην Εντατική μονάδα του νοσοκομείου Τρικάλων μας θορύβησε, μας συγκλόνισε. Όλες και όλοι εμείς από την Πρωτοβουλία για τα Δικαιώματα των Κρατουμένων ευχόμαστε στο Βαγγέλη καλή ανάρρωση και γρήγορα να βρεθεί ξανά στις επάλξεις. Όμως, ο σοβαρός τραυματισμός του Βαγγέλη Πάλλη, ενός ανθρώπου που το βασικό χαρακτηριστικό του είναι η δύναμη, το θάρρος και η αξιοπρέπεια φέρνει για πολλοστή φορά στην επιφάνεια την τραγική κατάσταση που επικρατεί στις ελληνικές φυλακές. Και μάλλον είναι πλεονασμός αν τονίσουμε ότι αυτή η κατάσταση, αυτή η πραγματικότητα, οδηγεί σε αδιέξοδα και απελπισία. Ειδικά στις φυλακές Τρικάλων η κατάσταση έχει φτάσει στο απροχώρητο. Άλλωστε δεν έχει περάσει καιρός από την απεργία πείνας που πραγματοποίησαν οι έγκλειστοι των φυλακών Τρικάλων. Δυστυχώς, παρά τις υποσχέσεις που δόθηκαν για να σταματήσουν τις κινητοποιήσεις οι κρατούμενοι τίποτα δεν έχει αλλάξει στη συγκεκριμένη φυλακή. Η αυθαιρεσία και η βαρβαρότητα βασιλεύουν. Η ανθρωπιά είναι και αυτή έγκλειστη, φυλακισμένη σε υπόγεια κελιά. Το ίδιο και το δικαίωμα στην ελευθερία, καταπατώντας το νόμο και απορρίπτοντας άδειες -παρότι πληρούνται οι προϋποθέσεις- στη πλειοψηφία των κρατουμένων και κυρίως σε όσους δεν έχουν συμβιβαστεί με την αναλγησία του συστήματος και αντιστέκονται. Αλλά αυτή τη στιγμή προέχει η υγεία του Βαγγέλη. Καλή δύναμη και να βγεις για άλλη μία φορά νικητής. ΠΡΩΤΟΒΟΥΛΙΑ ΓΙΑ ΤΑ ΔΙΚΑΙΩΜΑΤΑ ΤΩΝ ΚΡΑΤΟΥΜΕΝΩΝ

* 8η μέρα αποχής συσσιτίου για τους κρατούμενους οροθετικούς* Από χθες ξεκίνησαν αποχή και οι κρατούμενοι με χρόνιες παθήσεις* Απεργία πείνας, ύστερα από 2 βδομάδες αποχή συσσιτίου, ξεκινούν 200 κρατούμενοι από τις φυλακές Τρικάλων* Απεργία πείνας από τις 15 Ιουλίου ξεκίνησε ο Ν. Μαζιώτης για να του επιτραπεί να δει το νεογέννητο παιδί του. 60 αλληλέγγυοι κρατούμενοι ξεκίνησαν χθες αποχή συσσιτίου* Συνεχίζονται οι βασανισμοί στον Σίμο Σεϊσίδη. Καθυστερεί η Αντιτρομοκρατική την τοποθέτηση πρόσθετου μέλουςΓια την αποθήκη ψυχών, το κατ' ευφημισμό «Νοσοκομείο Κρατουμένων Κορυδαλλού - Άγιος Παύλος» μίλησαν σήμερα, σε συνέντευξη Τύπου, που διοργάνωσε η Πρωτοβουλία για τα Δικαιώματα των Κρατουμένων, πρώην κρατούμενοι - ασθενείς καθώς και δικηγόροι και γιατροί. Τις απαράδεκτες συνθήκες κράτησης στην πτέρυγα των οροθετικών -που βρίσκονται για 8η μέρα σε αποχή συσσιτίου- περιέγραψε ο πρώην κρατούμενος και οροθετικός, Άκης. «Οι οροθετικοί κρατούμαστε στο 2ο όροφο σε μία ειδική πτέρυγα με 5 κελιά δίκλινα, στα οποία συχνά στοιβάζονται μέχρι και 6 κρατούμενοι. Το μεγαλύτερο πρόβλημα που αντιμετωπίζουμε είναι οι ελλείψεις φαρμάκων. Συνήθως τα φάρμακα αρκούν για 15 μέρες το μήνα. Τις υπόλοιπες μέρες είμαστε χωρίς θεραπεία με αποτέλεσμα να αδυνατεί ο οργανισμός μας. Από το 2004 δημιουργήθηκε ειδικό προαύλιο για τους οροθετικούς, το οποίο ποτέ δεν λειτούργησε ελλείψει προσωπικού. Έτσι προαυλιζόμαστε για μία ώρα το πρωί και άλλη μία το απόγευμα. Η καλύτερη λύση που θα μπορούσε να δοθεί είναι να μεταφερόμασταν στον Ελεώνα, όπου οι συνθήκες είναι πολύ καλύτερες και θα βοηθήσουν και την κατάσταση της υγείας μας». Ο Παναγιώτης Γεωργιάδης, μέλος της Πρωτοβουλίας, που κρατήθηκε επίσης στο Νοσοκομείο του Κορυδαλλού, ανέλυσε τις ελλείψεις του νοσοκομείου, αφού πρώτα ενημέρωσε ότι από χθες ξεκίνησαν αποχή συσσιτίου και οι κρατούμενοι ασθενείς με χρόνιες παθήσεις. «Το νοσοκομείο αποτελείται από 10 θαλάμους 6μ. επί 6μ., όπου κρατούνται 12-14 ασθενείς. Κάθε θάλαμος έχει δύο κομοδίνα, ενώ δεν υπάρχουν καρέκλες, ούτε σεντόνια, σαπούνια, χαρτί υγείας. Δεν γίνεται καμία διάκριση ασθενών -πέρα των οροθετικών-, έτσι στον ίδιο θάλαμο κρατούνται φυματικοί, νεφροπαθείς, καρκινοπαθείς, ακρωτηριασμένοι. Σε κάθε θάλαμο αντιστοιχεί ένα καρότσι ώστε να μπορούν να πάνε τουαλέτα οι ακρωτηριασμένοι, ενώ σε κάθε ακτίνα αντιστοιχούν δύο τουαλέτες και ένα μπάνιο. Οι νοσηλευτές και οι γιατροί δεν εξετάζουν τους κρατούμενους στα κρεβάτια τους, αλλά τους υποχρεώνουν να πάνε εκείνοι στο ιατρείο. Φανταστείτε πώς θα φτάσει μέχρι το ιατρείο κάποιος χωρίς πόδια και χωρίς καρότσι; Ή πώς θα φτάσει κάποιος κατάκοιτος χωρίς φορείο να τον μεταφέρει;». Μία από τις μεγαλύτερες «αδικίες» που υπόκεινται οι κρατούμενοι με χρόνιες παθήσεις είναι ότι υποχρεώνονται να εκτίουν την ποινή τους αθροιστικά αφού δεν δύνανται να εργαστούν, άρα δεν ευεργετούνται από τα μεροκάματα, ώστε να αποφυλακιστούν πιο γρήγορα. Αποτέλεσμα αυτού είναι πολλοί να πεθαίνουν μέσα στη φυλακή. «Πρόκειται για ευθανασία» παρατήρησε ο γιατρός, διευθυντής στο ενδοκρινολογικό τμήμα του Κρατικού Νοσοκομείου Νίκαιας, Γιάννης Προκόβας, ο οποίος πρόσθεσε: «Αισθάνομαι ντροπή και ανατριχίλα που συμπολίτες μας ασθενείς, που βρίσκονται μάλιστα υπό την προστασία του κράτους, διαβιούν σε συνθήκες που θυμίζουν καταστάσεις Σπιναλόγκας του 19ου αιώνα ή, ακόμα χειρότερα, στρατόπεδα συγκέντρωσης του Β Παγκοσμίου Πολέμου. Οι ελλείψεις σε υλικοτεχνικό εξοπλισμό, σε υποδομές και σε εξειδικευμένο ανθρώπινο δυναμικό αποτελούν καταπάτηση των υποχρεώσεων, κατακτήσεων, δικαιωμάτων που έχουν υπογράψει τα ευρωπαϊκά κράτη. Μένω πάντα έκπληκτος από την περιγραφή των όρων διαβίωσης συμπολιτών μας που νοσηλεύονται σε ειδικές συνθήκες. Το μεγαλύτερο έγκλημα είναι η υπερσυνταγογράφηση, το «χαπάκωμα», που αποτελεί το χαλί κάτω από το οποίο κρύβονται οι ουσιαστικές ανάγκες των ασθενών και επιβάλλεται η καταστολή στη λογική της γενίκευσης της σιωπής». «Το μεγαλύτερο βασανιστήριο για τους κρατούμενους στο Νοσοκομείο είναι το καλοκαίρι. Δεν υπάρχει χειρότερη στιγμή από τα πυρωμένα μπετά του Ιουλίου και του Αυγούστου. Στο Νοσοκομείο και το Ψυχιατρείο δεν υπάρχει ούτε ένας ανεμιστήρας. Το καλοκαίρι οι κρατούμενοι ασθενείς, οι οποίοι λόγω των χαπιών αισθάνονται ακόμα χειρότερα τη ζέστη, κάθονται ανάσκελα και προσπαθούν να φανταστούν τη δροσιά. Δεν είναι τυχαίο που οι περισσότερες αυτοκτονίες σημειώνονται αυτούς τους μήνες», πρόσθεσε ο δικηγόρος, πρώην κρατούμενος Χρήστος Νικολιτσόπουλος. Συγκεκριμένα στις συνθήκες κράτησης του Σίμου Σεϊσίδη αναφέρθηκε ο δικηγόρος του, Κώστας Παπαδάκης: «Στη περίπτωση του Σίμου Σεϊσίδη έχει επιβληθεί τυπικά μία στοιχειώδης αντιμετώπιση της αναπηρίας του. Αλληλέγγυοι στο Σ. Σεϊσίδη συγκέντρωσαν χρήματα ώστε να τοποθετηθεί πρόσθετο μέλος στο ακρωτηριασμένο πόδι του. Ωστόσο, προκύπτουν συνέχεια εμπόδια στα ραντεβού του, τα οποία πρέπει να πραγματοποιούνται στα γραφεία της εταιρείας, επειδή η Αντιτρομοκρατική δεν μπορεί να στείλει φρουρούς». Πάντως είναι γενικό το πρόβλημα των αναπήρων κρατουμένων, οι οποίοι δεν χαίρουν κανενός ευεργετήματος, ούτε του ευεργετικού υπολογισμού μεροκάματων αλλά ούτε και κάποιου νόμου που θα προβλέπει αποφυλάκιση όσων πληρούν κάποιο ποσοστό αναπηρίας. «Ο νόμος 110Α του Ποινικού Κώδικα που τροποποιήθηκε το 2008, ύστερα από την απεργία πείνας των κρατουμένων, προβλέπει να επιτρέπεται η αποφυλάκιση των τετραπληγικών, για παράδειγμα, αλλά όχι των αναπήρων. Όλοι καταλαβαίνουμε γιατί. Εάν υπήρχε μία τέτοια πρόβλεψη τότε θα αποφυλακιζόταν ο Σάββας Ξηρός». «Από τις 15 Ιουλίου ξεκίνησε απεργία πείνας ο Νίκος Μαζιώτης», ενημέρωσαν αλληλέγγυοι στους προφυλακισμένους για συμμετοχή στον Επαναστατικό Αγώνα, «με αίτημα να του επιτραπεί να επισκεφτεί τη σύντροφό του και το νεογέννητο παιδί του στις 25 Ιουλίου, καθώς και να επισκέπτεται ο ίδιος την οικογένειά του στη φυλακή και όχι το αντίθετο -όπως προβλέπεται από το νόμο- καθώς θα είναι δύσκολη η μετακίνησή τους. Συμπαραστεκόμενοι στα αιτήματα της Π. Ρούπα και του Ν. Μαζιώτη, 60 κρατούμενοι απέχουν από το συσσίτιο από χθες». Από σήμερα απεργία πείνας στις φυλακές Τρικάλων Σήμερα, Τρίτη 20 Ιουλίου, πάνω από 200 κρατούμενοι των φυλακών Τρικάλων αρχίζουν απεργία πείνας, ύστερα από 2 βδομάδες αποχής συσσιτίου. Μέλη της Πρωτοβουλίας για τα Δικαιώματα των Κρατουμένων ενημέρωσαν ότι «κατεβαίνουν σε απεργία πείνας με τρία καίρια για τη συγκεκριμένη φυλακή αιτήματα: Να εγκρίνονται οι αιτήσεις για άδεια, οι οποίες σε ποσοστό 97% απορρίπτονται. Να εγκρίνονται οι υφ' όρων απολύσεις και να απομακρυνθεί ο κοινωνικός λειτουργός από τη φυλακή, ο οποίος, ενώ ο θεσμικός του ρόλος είναι να υπερασπίζεται τους κρατούμενους, έχει «περάσει στο αντίπαλο στρατόπεδο», αυτό της καταστολής.

ΟΙ ΑΔΕΙΕΣ ΤΩΝ ΚΡΑΤΟΥΜΕΝΩΝ ΔΕΝ ΕΙΝΑΙ ΠΑΡAXΩΡΗΣΗ ΕΙΝΑΙ ΔΙΚΑΙΩΜΑΣήμερα και οι πιο ένθερμοι υποστηρικτές του θεσμού της φυλακής παραδέχονται την αποτυχία της φυλακής όχι απλώς να προετοιμάσει αλλά ούτε καν να επιτρέψει την κοινωνική επανένταξη των πρώην κρατουμένων.. Νομοθετικά κατοχυρωμένα δικαιώματα των κρατούμενων καταστρατηγούνται, ακυρώνονται στην πράξη ή μετατρέπονται σε ευεργετήματα χορηγούμενα με ασαφή κριτήρια και με κυρίαρχο το επιχείρημα της ανάγκης να διαφυλαχθεί η τάξη και η πειθαρχία στις φυλακές και να προστατευθεί η κοινωνία από «ανέτοιμους να επανενταχθούν» εγκληματίες. Ο θεσμός των «αδειών», που είναι ο σημαντικότερος δίαυλος επαφής με τον έξω κόσμο και συμβάλλει στην κοινωνική επανένταξη, τείνει να εκλείψει με τη δικαιολογία της «κακής χρήσης αδείας» και την αναγωγή των εξαιρέσεων σε κανόνα. Το συμβούλιο της φυλακής παίρνει το ρόλο της Πυθίας, ο χρησμός υποκαθιστά τον νόμο και οι προβλέψεις για την κακή χρήση της άδειας μετατρέπονται από ενδεχόμενο σε βεβαιότητα, έτσι ώστε να νομιμοποιείται η ουσιαστική ακύρωση των σχετικών ρυθμίσεων. Τη ρητορική του φόβου, ο οποίος προσωποποιείται στον έγκλειστο πληθυσμό, τροφοδοτούν και τα ΜΜΕ καθώς δεκάδες δημοσιεύματα έχουν εμφανιστεί στα 18 χρόνια ύπαρξης του θεσμού της άδειας, τα περισσότερα με τον τίτλο «άφαντοι οι αδειούχοι κρατούμενοι», υπονομεύοντας έτσι τον ίδιο το θεσμό των αδειών και όχι απλώς τις προβλεπόμενες προϋποθέσεις για τη χορήγησή τους. Από την εφαρμογή του θεσμού προκύπτει ότι ένα μικρό μόνο ποσοστό κρατουμένων (που δεν υπερβαίνει το 4%) κάνουν κακή χρήση του συγκεκριμένου δικαιώματος, ενώ και οι ποιοτικές αναλύσεις καταλήγουν σε θετική αποτίμηση. Πρόσφατες νομοθετικές  ρυθμίσεις, όπως ο Ν. 3772/09 που ψηφίστηκε επί υπουργίας Δένδια αυστηροποιούν την πρακτική χορήγησης αδειών σχετικοποιώντας και τα κριτήρια, με αποτέλεσμα άδειες να περικόπτονται αναίτια ή και αναιτιολόγητα ή με τυπικές αιτιολογίες. Παραμένει επίσης το πρόβλημα των καταδικασθέντων με βάση το νόμο περί ναρκωτικών, καθώς με την τροπολογία του  Ν. 3811/09 αυτοί εξακολουθούν να αποκλείονται από ευεργετικές διατάξεις όπως η χορήγηση άδειας  και η μεταγωγή  σε αγροτικά καταστήματα μετά την έκτιση του 1/5 της ποινής.Η χορήγηση άδειας χρόνο  με τον χρόνο περιορίζεται, ενώ  ουσιαστικά αποκλείεται  και για τους αλλοδαπούς κρατούμενους καθώς στη μεγάλη πλειονότητά τους δεν έχουν τη δυνατότητα να δηλώσουν μόνιμη κατοικία (προϋπόθεση για τη χορήγηση άδειας) ενώ το ιδιαίτερο νομικό τους status συντείνει στην αντιμετώπισή τους ως εξ ορισμού επικίνδυνων.  Γι’ αυτό σας καλούμε να στηρίξουμε το δικαίωμα των κρατουμένων στην άδεια και να τους αντιμετωπίζουμε ως μέρος της κοινωνίας και όχι ως εχθρό της.Συλλογή υπογραφών στο adeiesfylakes@gmail.com Στέλνουμε την υπογραφή μας γράφοντας όνομα, επάγγελμα και περιοχή

Tετάρτη 7 Ιουλίου 2010, Ιατρική περίθαλψη ζητούσε επίμονα τις τελευταίες δύο μέρες ο άνθρωπος που πέθανε τελικά προχθές στις φυλακές των Διαβατών. Παθολογικά τα αίτια διέγνωσε η ιατροδικαστής σαν πρώτη εικόνα… Τον 43χρονο βρήκαν παγωμένο στο κρεβάτι του το πρωί της Δευτέρας οι πέντε συγκρατούμενοί του στο ίδιο κελί. Η άρνηση παροχής ιατρικής φροντίδας σε άνθρωπο που αντιμετωπίζει έντονους πόνους επί δύο συνεχείς ημέρες δεν είναι παθολογικό αίτιο που εντοπίζεται στη φυσική του κατάσταση. Το παθολογικό αίτιο είναι η ίδια η φυλακή.Η άρνηση παροχής ιατρικής φροντίδας στον κρατούμενο είναι απόπειρα δολοφονίας του. Και σε πολλές περιπτώσεις είναι επιτυχής. Το κράτος ως συνεπής κατά συρροή δολοφόνος πέτυχε τον στόχο του για έκτη φορά μέσα σε ένα μήνα - τέσσερις κρατούμενοι στις φυλακές Γρεβενών, ένας στις φυλακές Αγίου Στεφάνου κι ένας στα Διαβατά, προστέθηκαν στον μακρύ κατάλογο των νεκρών πίσω από τα κελιά.Πέρα από τα όποια αποτελέσματα ιατροδικαστικών εκθέσεων, νεκροψιών και τοξικολογικών εξετάσεων, το κράτος πρέπει να απολογηθεί ως ο μόνος κατηγορούμενος για τις ανθρωποκτονίες από πρόθεση δεκάδων ανθρώπων στο «πλήρως ελεγχόμενο» στο «άριστα φυλασσόμενο» περιβάλλον όπως το ίδιο διατυμπανίζει, υπερασπιζόμενο σθεναρά και δικαιολογώντας φθηνά, τους κολπικούς και πρωκτικούς ελέγχους, τις απομονώσεις, τα πειθαρχικά, την ατιμωρησία των ανθρωποφυλάκων και τις άθλιες συνθήκες κράτησης που επικρατούν στις φυλακές του.ΝΑ ΛΟΓΟΔΟΤΗΣΟΥΝ ΑΜΕΣΑ,ΩΣ ΠΟΛΙΤΙΚΟΙ ΚΑΙ ΗΘΙΚΟΙ ΑΥΤΟΥΡΓΟΙ, Η ΠΟΛΙΤΙΚΗ ΗΓΕΣΙΑ ΤΟΥ ΥΠΟΥΡΓΕΙΟΥ ΔΙΚΑΙΟΣΥΝΗΣΩΣ ΑΜΕΣΟΙ ΑΥΤΟΥΡΓΟΙ, ΟΙ ΔΙΕΥΘΥΝΤΕΣ ΤΩΝ ΦΥΛΑΚΩΝ*εδώ και δύο χρόνια έχει ψηφιστεί η ένταξη των ανύπαρκτων δομών υγείας των φυλακών στο Ε.Σ.Υ. Καμία ενέργεια δεν έχει γίνει προς την κατεύθυνση αυτή έως τώρα

ΠΡΩΤΟΒΟΥΛΙΑ ΓΙΑ ΤΑ ΔΙΚΑΙΩΜΑΤΑ ΤΩΝ ΚΡΑΤΟΥΜΕΝΩΝΠληθαίνουν οι καταγγελίες των κρατουμένων στη φυλακή Γρεβενών για θανάτους οι οποίοι θα μπορούσαν να είχαν αποφευχθεί, εάν υπήρχε το απαραίτητο ιατρικό προσωπικό. Ένας ακόμη κρατούμενος άφησε την τελευταία του πνοή μέσα στη φυλακή ανεβάζοντας τον αριθμό στους 4 μόνο το τελευταίο διάστημα, ενώ η Διεύθυνση της φυλακής αρνείται να δώσει στοιχεία και πληροφορίες. Τη στιγμή που άνθρωποι οι οποίοι βρίσκονται στην ευθύνη του πεθαίνουν καθημερινά, ο Διευθυντής της φυλακής Γρεβενών περιορίζεται στο να αμφισβητεί την ύπαρξη της Πρωτοβουλίας για τα Δικαιώματα των Κρατουμένων στη Λάρισα και να μας παραπέμπει στην Αστυνομική Διεύθυνση για ενημέρωση της κατάστασης μέσα στο σωφρονιστικό κατάστημα. Μόνο που, φυλακές με τέτοιες ελλείψεις και με τέτοιους Διευθυντές, μάλλον «κολαστήρια» πρέπει να αποκαλούνται, παρά «σωφρονιστικά καταστήματα».Η αναλγησία και η αδιαφορία της πολιτείας και κατ' επέκταση των διευθύνσεων των φυλακών απέναντι στα καθημερινά προβλήματα και στις τραγικές συνθήκες διαβίωσης των κρατουμένων οδηγεί στην απαξίωση της ανθρώπινης ζωής. Οι κρατούμενοι δεν χάνουν μόνο την ελευθερία τους αλλά και τη ζωή τους. Όσο το κράτος συνεχίζει να τιμωρεί τους τοξικοεξαρτημένους βάζοντάς τους σε κελιά, όσο επιλέγει το δρόμο της καταστολής αντί μιας προνοιακής πολιτικής και της διεύρυνσης των δομών υποστήριξης, τόσο οι φυλακές θα γεμίζουν και οι νεκροί θα αυξάνονται. Οι θάνατοι αυτοί, που έρχονται να προστεθούν στη μακάβρια αλυσίδα των δεκάδων θανάτων και αυτού του έτους, δεν είναι διόλου «τυχαίοι». Συνιστούν κρατικές δολοφονίες και αναρωτιόμαστε αν η εξόντωση είναι η μοναδική μέθοδος που τελικά προκρίνεται ως η πιο αποτελεσματική για την αποσυμφόρηση των φυλακών.Όμως, οι κρατούμενοι δεν είναι μόνοι τους!

ΠΡΩΤΟΒΟΥΛΙΑ ΓΙΑ ΤΑ ΔΙΚΑΙΩΜΑΤΑ ΤΩΝ ΚΡΑΤΟΥΜΕΝΩΝΔελτίο Τύπου22/6/2010Πραγματοποιήθηκε την Κυριακή 20 Ιουνίου 2010, η επίσκεψη-διαμαρτυρία της Πρωτοβουλίας για τα Δικαιώματα των Κρατουμένων στις φυλακές ανηλίκων Βόλου (Ειδικό Κατάστημα Κράτησης Νέων Βόλου).Η Πρωτοβουλία για τα Δικαιώματα των Κρατουμένων μαζί με αλληλέγγυους και αλληλέγγυες από διάφορες πόλεις της Ελλάδας πραγματοποίησαν προγραμματισμένη επίσκεψη στο Ειδικό Κατάστημα Κράτησης Νέων Βόλου για να εξακριβώσουν όσα καταγγέλλονται σχετικά με τις συνθήκες κράτησης των φυλακισμένων παιδιών. Ύστερα από διαπραγματεύσεις με τη Διεύθυνση των φυλακών, έγινε δεκτό το αίτημα μας να εισέλθει αντιπροσωπεία των παρευρισκομένων εντός των τειχών της φυλακής για να συνομιλήσουν με τη Διεύθυνση και τους κρατούμενους για τις συνθήκες που επικρατούν στη συγκεκριμένη φυλακή. Η πραγματικότητα που αντικρίσαμε ξεπερνά κάθε νοσηρή φαντασία μιας και στο σκληρό πρόσωπο της Πολιτείας που επιμένει να στέλνει στα κάτεργα ανήλικα παιδιά και εμμένει στο να μην εφαρμόζει θεσμοθετημένα μέτρα εναλλακτικής έκτισης ποινών, έρχονται να προστεθούν οι άθλιες συνθήκες διαβίωσης των φυλακισμένων παιδιών. Σύμφωνα και με τα λεγόμενα του Διευθυντή των φυλακών, περισσότερες από 160 παιδικές ψυχές στοιβάζονται σε χώρους ακατάλληλους, χωρίς δυνατότητα καθημερινού προαυλισμού. Ιδιαίτερα, το τελευταίο διάστημα με την επίφαση της οικονομικής κρίσης έχουν περικόψει όλα τα προγράμματα κοινωνικής υποστήριξης αλλά και επιμόρφωσης των παιδιών, ενώ έχουν φτάσει και στο σημείο να μειώσουν ακόμα και τις μερίδες του φαγητού! Το ανάλγητο πρόσωπο του ελληνικού κράτους και της ελληνικής δικαιοσύνης φαίνονται ξεκάθαρα όταν περίπου 110 από τους κρατούμενους βρίσκονται στη φυλακή ως υπόδικοι περιμένοντας να δικαστούν, ενώ περίπου 25 παιδιά δεν έχουν κρεβάτια και κοιμούνται σε τραπέζια ή/και πατώματα.Η Πρωτοβουλία για τα Δικαιώματα των Κρατουμένων έχει ξεκινήσει καμπάνια για την κατάργηση των φυλακών ανηλίκων και την εφαρμογή μέτρων εναλλακτικών μορφών έκτισης της ποινής. Στο αίτημα αυτό συνηγορεί όχι μόνο η αποτυχία του θεσμού αλλά και η ευρωπαϊκή εμπειρία και κατεύθυνση. Η στέρηση της ελευθερίας σήμερα δεν είναι πλέον θεμιτή. Η αρχή της διαπαιδαγώγησης και η φροντίδα για την κοινωνική ένταξή τους πρέπει να αποτελούν τους πυλώνες της πολιτικής κράτησης των ανηλίκων.Διεκδικούμε ένα πλαίσιο το οποίο να μην παράγει και να μην αποδέχεται τη λογική των "χαμένων περιπτώσεων". Η ζωή κανενός ανήλικου δεν μπορεί να ακυρωθεί ως παράπλευρη απώλεια με πρόσχημα την οικονομική κρίση και την ανεπάρκεια των θεσμών.ΚΑΤΑΡΓΗΣΗ ΤΩΝ ΦΥΛΑΚΩΝ ΑΝΗΛΙΚΩΝ - ΚΑΝΕΝΑ ΠΑΙΔΙ ΣΕ ΚΕΛΙ

ΠΡΩΤΟΒΟΥΛΙΑ ΓΙΑ ΤΑ ΔΙΚΑΙΩΜΑΤΑ ΤΩΝ ΚΡΑΤΟΥΜΕΝΩΝ Αυξάνεται η λίστα των θανάτων στις φυλακές Γρεβενών18 Ιουνίου 2010Δύο ακόμα νεκροί βρέθηκαν χτες στις φυλακές υψίστης ασφαλείας (τύπου Γ) Γρεβενών. Πληροφορίες λένε και για τρίτο νεκρό, αλλά η διεύθυνση αρνείται να βγάλει επίσημη ανακοίνωση. Η αναλγησία και η αδιαφορία της πολιτείας και κατ' επέκταση των διευθύνσεων των φυλακών απέναντι στα καθημερινά προβλήματα και στις τραγικές συνθήκες διαβίωσης των κρατουμένων οδηγεί στην απαξίωση της ανθρώπινης ζωής. Οι κρατούμενοι δεν χάνουν μόνο την ελευθερία τους αλλά και τη ζωή τους. Όσο το κράτος συνεχίζει να τιμωρεί τους τοξικοεξαρτημένους βάζοντάς τους σε κελιά, όσο επιλέγει το δρόμο της καταστολής αντί μιας προνοιακής πολιτικής και της διεύρυνσης των δομών υποστήριξης τόσο οι φυλακές θα γεμίζουν και οι νεκροί θα αυξάνονται. Οι θάνατοι αυτοί, που έρχονται να προστεθούν στη μακάβρια αλυσίδα των δεκάδων θανάτων και αυτού του έτους, δεν είναι διόλου «τυχαίοι». Συνιστούν κρατικές δολοφονίες και αναρωτιόμαστε αν η εξόντωση είναι η μοναδική μέθοδος που τελικά προκρίνεται ως η πιο αποτελεσματική για την αποσυμφόρηση των φυλακών.

Την Κυριακή 20 Ιουνίου στις 12 το μεσημέρι θα είμαστε έξω από τις φυλακές ανηλίκων Βόλου. Θα είμαστε εκεί γιατί τα παιδιά αυτά είναι μόνα τους και δεν έχουμε καμιά διάθεση να τα αφήσουμε έτσι. Θα είμαστε εκεί γιατί ένας μεγάλος αριθμός των παιδιών κοιμάται στο πάτωμα. Γιατί έκαναν δραστικές περικοπές σε όλα τα προγράμματα που υπήρχαν τα προηγούμενα χρόνια. Θα είμαστε εκεί γιατί μάθαμε ότι λόγω της... οικονομικής κρίσης μείωσαν το μηνιαίο ποσό των 8 ευρώ στους άπορους κρατούμενους και το έκαναν 6 ευρώ και 20 λεπτά! Θα είμαστε εκεί, έξω από την πόρτα της φυλακής γιατί δεν υπάρχει χαρτί υγείας, απορρυπαντικό, γιατί ο προαύλιος χώρος είναι μόνο τσιμέντο, γιατί δεν “σκέφτηκαν” να βάλουν ένα παγκάκι, λίγο χώμα, γιατί κλειδώνουν τα παιδιά είκοσι, πολλές φορές και 24 ώρες μέσα στα μπουντρούμια που τα ονομάζουν θαλάμους και κελιά. Θα είμαστε εκεί γιατί υπάρχουν τουαλέτες χωρίς πόρτα, γιατί δεν δίνουν άδειες, γιατί οι ποινές είναι εξοντωτικές, παράλογες.Θα είμαστε εκεί, γιατί σε περίοδο οικονομικής κρίσης δεν επιλέγουμε τις όποιες ατομικές διεξόδους, δεν γυρνάμε την πλάτη μας στους πιο αδύναμους, τους πιο φτωχούς, τους πιο αποκλεισμένους. Θα είμαστε εκεί γιατί θα μπορούσε να είναι τα παιδιά μας, τα αδέλφια μας, τα φιλαράκια μας. Θα είμαστε εκεί γιατί δεν ξεχνάμε τα παιδιά που χάθηκαν μέσα στις φυλακές. Θα είμαστε εκεί γιατί οι φυλακές ανηλίκων είναι παραλογισμός της εξουσίας, αυθεντικός καθρέπτης της. Και δεν θα σταματήσουμε να φωνάζουμε “κανένα παιδί μέσα σε κελί”.Η Πρωτοβουλία για τα Δικαιώματα των Κρατουμένων καλεί κάθε πολίτη, κάθε ευαισθητοποιημένο άνθρωπο να έρθει μαζί μας την Κυριακή στις 12 το μεσημέρι έξω από τις φυλακές ανηλίκων στο Βόλο.

Απεργία πείνας ξεκίνησαν σήμερα οι κρατούμενοι των φυλακών Άμφισσας, στο σύνολό τους. Οι συνθήκες κράτησης είναι δυσβάσταχτες, που αρκετοί κρατούμενοι εκδηλώνουν όχι απλώς τη διαμαρτυρία τους, αλλά την οργή και την απόγνωσή τους. Η συγκεκριμένη φυλακή είναι χωρητικότητας 80 ατόμων και αυτή τη στιγμή στοιβάζονται επιπλέον των 250 κρατουμένων. Πολλοί από αυτούς κοιμούνται στο πάτωμα, ακόμα και μέσα στις τουαλέτες. Το φαγητό, όπως καταγγέλλουν οι κρατούμενοι, δεν τρώγεται, ενώ οι κατσαρίδες έχουν κατακλείσει τους χώρους. Οι κρατούμενοι επίσης διαμαρτύρονται για τις εξοντωτικές ποινές, τη μη χορήγηση αδειών και τις τρομακτικές καθυστερήσεις στην εκδίκαση των υποθέσεών τους. Η Πρωτοβουλία για τα Δικαιώματα των κρατουμένων εκφράζει την πλήρη συμπαράσταση και αλληλεγγύη στον αγώνα των κρατουμένων της Άμφισσας. τηλέφωνο επικοινωνίας 210-3635667

Την Κυριακή 20 Ιουνίου, η Πρωτοβουλία για τα Δικαιώματα των Κρατουμένων θα βρεθεί στο Βόλο στο Κέντρο Κράτησης Ανηλίκων. Τα πολλαπλά προβλήματα των παιδιών, η πλήρης εγκατάλειψη, η αναλγησία της Πολιτείας, έχουν οδηγήσει σε εκρηκτικές καταστάσεις. Τα περιβόητα μέτρα αποσυμφόρησης που είχε εξαγγείλει το υπουργείο Δικαιοσύνης έχουν καταντήσει κουρελόχαρτα, καθώς αυτή τη στιγμή στις φυλακές των ανηλίκων στο Βόλο υπάρχουν παιδιά που κοιμούνται στο πάτωμα! Η “Πρωτοβουλία” καλεί όλους τους ευαισθητοποιημένους πολίτες να σταθούν στο πλευρό των παιδιών για να σταματήσει το “μεσαιωνικό” αίσχος της κράτησης ανηλίκων και για τη δημιουργία εναλλακτικών δομών. Το “ραντεβού” είναι στις 12 το μεσημέρι στην πόλη του Βόλου. Για δηλώσεις συμμετοχής στα τηλέφωνα 210-3635667, 6951666620, 6944361139.

ΠΡΩΤΟΒΟΥΛΙΑ ΓΙΑ ΤΑ ΔΙΚΑΙΩΜΑΤΑ ΤΩΝ ΚΡΑΤΟΥΜΕΝΩΝΑΝΑΚΟΙΝΩΣΗΟ ΦΥΣΙΚΟΣ ΚΑΙ ΗΘΙΚΟΣ ΑΚΡΩΤΗΡΙΑΣΜΟΣ ΤΟΥ ΚΡΑΤΟΥΜΕΝΟΥ ΣΙΜΟΥ ΣΕΪΣΙΔΗ Με πρόσχημα την οικονομική κρίση παρατηρείται μια ολομέτωπη επίθεση σε βάρος του συνόλου της κοινωνίας. Η επίθεση αυτή, που δεν αφήνει ανέγγιχτη καμία κοινωνική ομάδα -εκτός βέβαια από την πολιτική/οικονομική ελίτ και τους προστατευόμενούς τους- επόμενο είναι να πραγματώνεται μέσα από την όξυνση της καταστολής και την προσπάθεια να πεισθούμε πως η συγκυρία επιτάσσει εκπτώσεις σε κάθε κατηγορία κεκτημένων και δικαιωμάτων.Στον αντίποδα αυτής της υπόθεσης βρίσκεται αυτή του Σίμου Σεϊσίδη, όπου η πολιτεία καθόλου δεν ενδιαφέρεται για κόστη, είτε πρόκειται για τη διαδοχική στρατιωτικοποίηση της ζωής τριών νοσοκομείων είτε για την «υποκοστολόγηση» της ζωής του εν λόγω κρατούμενου. Ο Σεϊσίδης, που έχει χωρίς δίκη χρεωθεί από το 2006 τον κινηματογραφικής έμπνευσης χαρακτηρισμό του «ληστή με τα μαύρα» από τον κ. Χρυσοχοΐδη και τα ΜΜΕ και είχε επικηρυχθεί, εν μέσω κρίσης, με το αστρονομικό ποσό των 600.000 ευρώ, συνελήφθη στις 3/5, έπειτα από τον τραυματισμό του από σφαίρες αστυνομικού. Νοσηλεύθηκε αρχικά στο Ιπποκράτειο, έπειτα στο νοσοκομείο ΚΑΤ, και τις τελευταίες μέρες, μετά τον ακρωτηριασμό του ποδιού του, στον Ευαγγελισμό. Από τα τρία νοσοκομεία έχει παρελάσει κάθε είδος αστυνομική δύναμη (με μπλε, πράσινα, μαύρα, αλλά πάντα χωρίς διακριτικά), δυσχεραίνοντας ή ακυρώνοντας κάθε προσπάθεια ιατρικής αλλά και ψυχολογικής στήριξης του ασθενούς. Μολονότι η κατάστασή ήταν, όπως αποδείχτηκε με τον πλέον τραγικό τρόπο, ιδιαιτέρως σοβαρή, κρατήθηκε σε ακατάλληλο θάλαμο-κλουβί, δεν του επετράπη αποκλειστική νοσοκόμα, οι γιατροί λειτουργούσαν -και λειτουργούν- υπό καθεστώς μόνιμης αστυνομικής τρομοκρατίας, ενώ οι στενοί συγγενείς που τον επισκέπτονται υφίστανται συνεχώς προπηλακισμούς, ταπεινωτικούς ελέγχους και προσβολές. Οι μόνιμα εντός του θαλάμου ανθρωποφύλακες, που απαγορεύουν ακόμη και το ραδιόφωνο και την τηλεόραση, αποδεικνύονται κατά τ’ άλλα ένθερμοι οπαδοί της επικοινωνίας όταν αυτή συνίσταται στο να αποστέλλουν μέσω mms φωτογραφίες του, προσφέροντας μια ακόμη απόδειξη του ήθους τους αλλά και της ατιμωρησίας που απολαμβάνουν.Λαμβάνοντας υπόψη μας τις διαρκείς καταγγελίες από τα πρώτα, κρίσιμα για την υγεία του, 24ωρα από συγγενείς, συλλογικότητες και ενώσεις γιατρών και νοσοκόμων, δεν μπορούμε παρά να ενώσουμε τις φωνές μας με όσους ζητούν την πλήρη διερεύνηση των συνθηκών που καταδίκασαν ένα νέο άνθρωπο σε απώλεια του ποδιού του, αλλά και την παύση, έστω και τώρα, κάθε εκδικητικής μεταχείρισής του. Όντας σίγουροι πως τα πράγματα θα ήταν εντελώς διαφορετικά αν στη θέση του Σεϊσίδη βρισκόταν κάποιος Κορκονέας, δηλώνουμε πως στεκόμαστε αλληλέγγυοι δίπλα στον κρατούμενο και καλούμε τα συναρμόδια υπουργεία Προ. Πο, Δικαιοσύνης και Υγείας να μεριμνήσουν σχετικά, αλλά και τους γιατρούς που είναι υπεύθυνοι για τη ζωή του να πράξουν τα δέοντα και να σταθούν στο ύψος που επιβάλλει η ιατρική δεοντολογία ανεπηρέαστοι, όπως οφείλουν, από τρομολαγνικά σενάρια και αστυνομικές υποδείξεις. Τα δικαιώματα του Σίμου Σεϊσίδη δεν είναι φτηνότερα από των άλλων. Καλούμε κάθε ελεύθερο άνθρωπο να σταθεί στο πλάι του και θυμίζουμε πως εξακολουθεί να χρειάζεται αίμα.

ΠΡΩΤΟΒΟΥΛΙΑ ΓΙΑ ΤΑ ΔΙΚΑΙΩΜΑΤΑ ΤΩΝ ΚΡΑΤΟΥΜΕΝΩΝ Υπόμνημα για το νομοσχέδιο «Βελτιώσεις της ποινικής νομοθεσίας για τους ανήλικους δράστες και ίδρυση νομικού προσώπου για την πρόληψη και αντιμετώπιση της θυματοποίησης και της τέλεσης αξιόποινων πράξεων από ανήλικους»Πέμπτη 15 Απριλίου 2010Η Πρωτοβουλία για τα Δικαιώματα των Κρατουμένων έχει ξεκινήσει εδώ και 2 χρόνια μία καμπάνια για την κατάργηση των φυλακών ανηλίκων υπό τον τίτλο «Κανένα Παιδί σε Κελί». Οι δράσεις που επέλεξε ήταν: ενημέρωση πολιτών σε γειτονιές και σταθμούς μετρό, συλλογή υπογραφών, εκδηλώσεις –συζητήσεις για την κατάργηση των φυλακών ανηλίκων, συμμετοχή στο διάλογο της διακομματικής της Βουλής για το σωφρονιστικό σύστημα, συνεργασία με άλλους φορείς προστασίας των δικαιωμάτων των κρατουμένων ή/και του παιδιού. Αποτέλεσμα αυτής ήταν η συλλογή ____ υπογραφών συμπολιτών μας που ζητάνε μέσω της Πρωτοβουλίας για τα Δικαιώματα των Κρατουμένων την κατάργηση των φυλακών ανηλίκων και τη δημιουργία ανοιχτών δομών πρόνοιας και προστασίας των ανηλίκων.Η εμπειρία που αποκομίσαμε, μας έδειξε ότι η κοινωνία έχει πλέον συνειδητοποιήσει ότι ο εγκλεισμός ανηλίκων ή/και μετεφήβων στη φυλακή, μόνο καταστροφικός μπορεί να είναι για την μετέπειτα ενήλικη ζωή τους. Άλλωστε, αυτό αποδεικνύουν και οι στατιστικές μελέτες που παρουσιάζουν ότι το 80% των ανηλίκων που είχαν καταδικαστεί σε εγκλεισμό, υποτροπίασαν και επέστρεψαν στη φυλακή στην ενήλικη ζωή τους. Δηλαδή το Κράτος απέτυχε να «σώσει» 8 στα 10 παιδιά, για τα οποία είχε αναλάβει την επιμέλεια.Θεωρούμε ότι οι «βελτιώσεις» που προτείνει το υπουργείο Δικαιοσύνης στο νομοσχέδιο για την παραβατικότητα των ανηλίκων είναι σε ορθότερη κατεύθυνση αλλά κινούνται για μία ακόμα φορά στο πλαίσιο της μηδενικής ανοχής και της καταστολής. Η επισκόπηση στα αρχεία των ανήλικων κρατουμένων δείχνει ότι η συντριπτική πλειοψηφία τους καταδικάζεται σε φυλάκιση για αδικήματα που κινούνται στο πεδίο της ελαφράς εγκληματικότητας (κλοπές, χρήση ψυχότροπων ουσιών) ή αποτελούν μη νόμιμους μετανάστες που καταδικάζονται σε εγκλεισμό (υπό τη μορφή της διοικητικής κράτησης) έως ότου αποφασιστεί η απέλασή τους. Θεωρούμε ότι το υπάρχον δίκαιο ανηλίκων δεν χρήζει μεταρρυθμίσεων αλλά αλλαγής πολιτικής. Η νεανική παραβατικότητα είναι ένα συχνό φαινόμενο, αλλά ταυτόχρονα παροδικό. Η ενδεχόμενη υπερβολική προσφυγή στα ποινικά μέσα –δηλαδή η επιβολή κατασταλτικών ποινών- έχει καταστροφικές στιγματιστικές συνέπειες για τα άτομα νεαρής ηλικίας, που ακόμα διαμορφώνουν το χαρακτήρα τους. Στο στιγματισμό ανηλίκων συμβάλλει και το ποινικό μητρώο ανηλίκων, το οποίο τους αποκλείει από οποιαδήποτε επαγγελματική αποκατάσταση στο δημόσιο τομέα και τους εμποδίζει να βρουν δουλειά και στον ιδιωτικό. Επιπλέον πολλές φορές το μητρώο στέκεται εμπόδιο ακόμα και να νοικιάσουν σπίτι ή να πάρουν κάποιο δάνειο για να ξεκινήσουν τη δική τους επιχείρηση. Για αυτό θεωρούμε ότι η κατάργηση του ποινικού μητρώου ανηλίκων επιβάλλεται προκειμένου να προστατευθεί το μέλλον τους μετά την έκτιση της ποινής. Το Ελληνικό Δίκαιο Ανηλίκων διαμορφώθηκε με γνώμονα την αγωγή αντί της τιμωρίας, εστιάζοντας στην εξατομικευμένη μεταχείριση του ανήλικου παραβάτη. Ωστόσο, εμπεριέχει διατάξεις που κινούνται στο κατασταλτικό μοντέλο δικαιοσύνης και όχι πρόνοιας, οι οποίες έχουν οδηγήσει εκατοντάδες παιδιά στη φυλακή. Γι’ αυτό θα πρέπει να νομοθετηθεί ένα νέο Δίκαιο Ανηλίκων που θα έχει μοναδικό γνώμονα την προστασία του ανήλικου και την αποφυγή με κάθε τρόπο του στιγματισμού του (εγκλεισμός, ποινικό μητρώο, δημοσίευση του ονόματός του στα ΜΜΕ, δημοσίευση της φωτογραφίας του κλπ). Ανήλικη παραβατικότηταΣύμφωνα με τα επίσημα στοιχεία του Υπουργείου Δικαιοσύνης, Διαφάνειας και Ανθρωπίνων Δικαιωμάτων: 1/1/2003 εγκλείονταν 449 ανήλικοι, 1/1/2004 αυξήθηκαν στους 543, 1/1/2005 μειώθηκαν στους 445, 1/1/2006 μειώθηκαν στους 420, 1/1/2007 μειώθηκαν στους 376, 1/1/2008 αυξήθηκαν στους 446 και στις 1/1/2009 αυξήθηκαν στους 520. Σύμφωνα με άλλα στοιχεία που έδωσε το Υπουργείο στην εφημερίδα «Ελευθεροτυπία» το 2004 οι κρατούμενοι ήταν 515, το 2005 μειώθηκαν στους 472, το 2006 μειώθηκαν στους 310, το 2007 αυξήθηκαν στους 628, το 2009 αυξήθηκαν στους 696 ενώ τον Μάρτιο του 2010 υπήρχαν 514 παιδιά στη φυλακή. Οι ανήλικοι κρατούμενοι αποτελούν μόλις το 0,44% του συνόλου των κρατουμένων (11.736 στις 1/1/2009). Αυτό αποδεικνύει την περιορισμένη κλίμακα της ανήλικης παραβατικότητας. Ωστόσο, για εμάς 514 παιδιά στη φυλακή σημαίνει τουλάχιστον 412 επιπλέον κρατούμενοι λίγα χρόνια αργότερα (αριθμός που αναλογεί 80% υποτροπής των ανηλίκων κρατουμένων). Για εμάς σημαίνει ότι το Κράτος αποτυγχάνει να σώσει 412 παιδιά και να τα βοηθήσει να έχουν μία ομαλή εφηβική άρα και ενήλικη ζωή. Από την άλλη η Στέγη Ανηλίκων στη Σύρο, για παράδειγμα, η οποία δεν προβλέπει σε καμία περίπτωση εγκλεισμό, ούτε πειθαρχικές ποινές, είναι στελεχωμένη με ψυχολόγο και εκπαιδευτικούς έχει καταφέρει να σώσει 9 στα 10 παιδιά που καταλήγουν στα δικαστήρια ανηλίκων. Γι’ αυτό θεωρούμε ότι υπεύθυνοι για αυτά τα παιδιά πρέπει να ορίζονται ψυχολόγοι, κοινωνιολόγοι, εκπαιδευτικοί, άνθρωποι που έχουν την κατάρτιση και την υπομονή να αντιμετωπίσουν την ανήλικη παραβατικότητα και όχι σωφρονιστικοί υπάλληλοι, κλειδοκράτορες της ζωής και συμπεριφοράς των ανηλίκων μέσα στη φυλακή. Θεωρούμε ότι τα παιδιά πρέπει να εντάσσονται στο σχολικό περιβάλλον, στη γειτονιά τους, να παρέχεται βοήθεια στην οικογένεια και στον ανήλικο και όχι να αποκλείεται από το κοινωνικό σύνολο σε κάποια φυλακή. Συνθήκες κράτησηςΗ Πρωτοβουλία για τα Δικαιώματα των Κρατουμένων έχει πραγματοποιήσει επισκέψεις στη φυλακή ανηλίκων του Αυλώνα ενώ βρίσκεται σε καθημερινή τηλεφωνική επαφή με τους ανήλικους κρατούμενους του Αυλώνα και του Βόλου. Το περιβάλλον διαβίωσης των ανήλικων κρατουμένων είναι ακατάλληλο και αντιπαιδαγωγικό. Η εφηβική και μετεφηβική ηλικία καθορίζει τον χαρακτήρα του παιδιού ως ενήλικου ενώ ο τρόπος ζωής του, τον ακολουθεί ως βίωμα για όλη του τη ζωή. Η φυλακή βρίσκεται έξω από τον ιστό της πόλης, της κοινωνίας, της οικογένειας. Ψηλοί τοίχοι χωρίζουν τα παιδιά από τους συνομηλίκους τους, από την οικογένειά τους, τη φυσιολογική ζωή. Το προαύλιο είναι τσιμεντένιο, χωρίς ίχνος πράσινου, χωρίς αθλητικές εγκαταστάσεις και χώρους διασκέδασης. Το σχολείο, που υπολειτουργεί, βρίσκεται μέσα στη φυλακή με αποτέλεσμα συμμαθητές των ανηλίκων να είναι συγκρατούμενοί τους. Τα βιώματά των μαθητών αυτών είναι ίδια με τα βιώματα των συμμαθητών τους. Μαθαίνουν ότι δεν υπάρχει άλλος τρόπος ζωής εκτός από αυτόν που οι ίδιοι βιώνουν. Τα επισκεπτήρια γίνονται με τζάμι και τηλέφωνο απαγορεύοντάς τους τη σωματική επαφή με τους συγγενείς τους. Ζουν σε ένα αυστηρό πρόγραμμα που επιτηρείται και ορίζεται από τους σωφρονιστικούς υπάλληλους, ανθρώπους που έχουν διοριστεί για να επιβάλλουν πειθαρχία, τάξη και υπακοή. Οι τοίχοι είναι ξεθωριασμένοι με υγρασίες ενώ το μοναδικό χρώμα που βλέπουν είναι το γκρι. Το φαγητό, όπως καταγγέλλουν τα παιδιά, είναι ακατάλληλο και δεν επαρκεί για όλους. Η μοναδική επικοινωνία με την υπόλοιπη κοινωνία είναι δια μέσω της οικογένειάς τους –που οι στατιστικές πάλι δείχνουν ότι πρόκειται συνήθως για ασταθές περιβάλλον. Από την άλλη στη φυλακή ανηλίκων του Βόλου, λόγω του υπερπληθυσμού η διεύθυνση θεώρησε ως μέτρο αποσυμφόρησης την μετατροπή δυο από τις σχολικές αίθουσες σε θάλαμο κρατουμένων. Σύμφωνα με καταγγελίες κρατουμένων στην Πρωτοβουλία, 15 παιδιά συνωστίζονται σε θαλάμους των 10 ατόμων, ενώ το ζεστό νερό -όπως είναι αυτονόητο- δεν επαρκεί για όλα. Επιβάλλονται πειθαρχικές ποινές (δηλαδή περαιτέρω του εγκλεισμού ποινές) στους απείθαρχους ανήλικους κρατούμενους (άρθρο 68 Ν2776/1999). Ενδεικτικά πειθαρχικά παραπτώματα θεωρούνται: απείθεια στις νόμιμες εντολές του προσωπικού του καταστήματος, άσκηση ή απειλή άσκησης βίας κατά μελών του προσωπικού (Σημ: απειλή μπορεί να αποτελέσει και η εξύβριση, διόλου απίθανη για έναν οργισμένο έφηβο που βρέθηκε στη φυλακή στα 16 του χρόνια), καταστροφή περιουσιακών στοιχείων του καταστήματος, ψευδής απόπειρα αυτοκτονίας ή αυτοτραυματισμός ή κατάποση ξένων αντικειμένων για αποφυγή εκπλήρωσης υποχρεώσεων ή για επίτευξη ευεργετήματος (Σημ: τιμωρείται, δηλαδή, ο ανήλικος που βρίσκεται σε ψυχολογική σύγχυση και βλάπτει τον εαυτό του. Αντί φροντίδας και μέριμνας επιβάλλεται καταστολή), παρότρυνση άλλου κρατούμενου για διάπραξη των παραπτωμάτων όλων των κατηγοριών κλπ. Οι πειθαρχικές ποινές (άρθρο 69 Ν2776/1999) που επιβάλλονται είναι: απομόνωση από 1 έως 10 μέρες (σύμφωνα με το νόμο επιβάλλεται μόνο σε εξαιρετικές περιπτώσεις αλλά η εμπειρία μας έχει δείξει το αντίθετο), μεταγωγή, στέρηση της δυνατότητας συμμετοχής σε εργασία ή πρόγραμμα επαγγελματικής κατάρτισης. Η επιβολή πειθαρχικών ποινών αυξάνει το χρόνο εγκλεισμού σε κάποιες περιπτώσεις. Σχεδόν σε όλες τις περιπτώσεις όπου επιβάλλονται, αποκλείει τους ανήλικους όχι μόνο από τα προγράμματα κατάρτισης αλλά μέχρι και από το σχολείο (αφού για τη συμμετοχή του απαγορεύεται να έχει ο κρατούμενος πειθαρχικές ποινές). Ακόμα έχουμε δεχτεί καταγγελίες για πειθαρχικές ποινές κατάσχεσης της τηλεόρασης ή του ραδιοφώνου, απαγόρευσης τηλεφωνικής επικοινωνίας, ακόμα και απαγόρευσης επισκεπτηρίων. Τέλος οι πειθαρχικές ποινές αποκλείουν κρατούμενους από το να εγκριθεί η αίτησή τους για άδεια ή και υφ' όρων απόλυσης. Γι΄ αυτό θεωρούμε επιτακτική την κατάργηση των πειθαρχικών ποινών. Ο νόμος προβλέπει τη δυνατότητα επιβολής ημιελεύθερης διαβίωσης, η οποία ωστόσο δεν έχει εφαρμοστεί σε καμία περίπτωση. Η ημιελεύθερη διαβίωση «έχει ως σκοπό την επαγγελματική ή άλλη απασχόληση των ανηλίκων έξω από τα καταστήματα κράτησης χωρίς διαρκή επιτήρησή τους». Βέβαια, θεωρούμε ότι η ημιελεύθερη διαβίωση θα πρέπει να επιβάλλεται ως έσχατη ποινή αντί της έσχατης ποινής του εγκλεισμού, και όχι όπως ορίζει ο νόμος ως στάδιο επανένταξης «πριν το καθεστώς πλήρους ελευθερίας» (άρθρο 59 Ν2776/1999). Θεωρούμε ότι θα είναι πολύ πιο ευεργετικό για έναν κρατούμενο παραβάτη να βρίσκεται εντός της κοινωνίας την υπόλοιπη μέρα και να επιστρέφει το βράδυ παρά να βρίσκεται σε συνεχή εγκλεισμό. Ανήλικες κρατούμενεςΓια τις ανήλικες κρατούμενες δεν υπάρχουν στατιστικά στοιχεία επίσημα αλλά σύμφωνα με δημοσίευμα της εφημερίδας Ελευθεροτυπία τον Μάρτιο του 2010, υπήρχαν 29 ανήλικες. Θεωρούμε ότι οι ανήλικες κρατούμενες, τα κορίτσια, υπόκεινται σε ακόμα σκληρότερες συνθήκες από ότι τα αγόρια αφού λόγω της ακόμα μικρότερης παραβατικότητάς τους εγκλείονται μαζί με ενήλικες κρατούμενες. Ο συγχρωτισμός των ανηλίκων κοριτσιών με τις ενήλικες κρατούμενες είναι ακόμα περισσότερο στιγματιστικός και ψυχοφθόρος αφού βρίσκονται σε καθημερινή επαφή με την ενήλικη εγκληματικότητα. Επιπλέον τα κορίτσια επιβάλλονται σε κολπικό έλεγχο, όπως και οι γυναίκες. Η σκέψη και μόνο ότι 16χρονα κορίτσια (των οποίων το έγκλημα είναι μικροκλοπές ή χρήση ψυχότροπων ουσιών) αναγκάζονται να κάτσουν στη γυναικολογική καρέκλα για να ελεγχθεί ο κόλπος τους αν φέρουν απαγορευμένα είδη στη φυλακή, ενισχύει αυτόματα την πεποίθησή μας ότι η φυλακή δεν είναι χώρος για ένα παιδί. Ανήλικοι υπόδικοι κρατούμενοιΤο 50% των ανήλικων κρατουμένων είναι υπόδικοι. Πρόκειται δηλαδή για ανήλικους που φυλακίζονται κατά παράβαση του τεκμηρίου αθωότητας χωρίς να έχουν δικαστεί. Το Δίκαιο Ανηλίκων έχει θεσμοθετηθεί έτσι ώστε να υπάρχουν αρκετές δικλείδες ασφαλείας που θα αποτρέπουν τον εγκλεισμό των ανηλίκων κρατουμένων. Ωστόσο η εφαρμογή του νόμου αποδεικνύει ότι οι δικλείδες αυτές αφήνουν «παραθυράκια» που επιτρέπουν 1 στους 2 ανήλικους κρατούμενους που βρίσκονται στη φυλακή να εγκλείονται χωρίς καν να έχουν δικαστεί για το αδίκημα που διέπραξαν. Με άλλα λόγια επιβάλλεται η λογική της μηδενικής ανοχής σε παιδιά που δεν έχει αποφασιστεί ακόμα από το δικαστήριο αν χρήζουν σωφρονιστικού εγκλεισμού. Κρατούμενοι «χωρίς χαρτιά»Στο κατάστημα κράτησης ανηλίκων Βόλου υπάρχουν αυτή τη στιγμή 123 ανήλικοι κρατούμενοι, η πλειοψηφία των οποίων είναι ασυνόδευτοι ανήλικοι μετανάστες που το μόνο τους έγκλημα είναι ότι μπήκαν παράνομα στη χώρα μας ή ανήλικοι μετανάστες που παραβατούν ως απόρροια της οικονομικής τους κατάστασης (μικροκλοπές). Επιπλέον τουλάχιστον οι μισοί κρατούμενοι στην Αυλώνα είναι μετανάστες «χωρίς χαρτιά». Θεωρούμε ότι για αυτά τα παιδιά ένα κράτος πρόνοιας θα έπρεπε να αποτελέσει δίχτυ προστασίας. Το να φτάσουν ανήλικοι να φεύγουν από τη χώρα τους και να ταξιδεύουν μόνοι τους για μία καλύτερη ζωή μακριά από πόλεμο ή/ και φτώχεια δεν πρέπει να τιμωρείται. Ίσα ίσα αυτά τα παιδιά θα έπρεπε να φιλοξενούνται σε δομές ένταξης στην κοινωνία και να προστατεύονταν ώστε να μην βρίσκονται σε επαφή με το έγκλημα για να μπορέσουν να εξελιχθούν ευσυνείδητοι και νομοταγείς ενήλικες. Μετά την αποφυλάκισηΟι ανήλικοι κρατούμενοι όταν αποφυλακίζονται έρχονται αντιμέτωποι με την κοινωνία που τους έχει αποκλείσει. Δεν βρίσκουν δουλειά, έχουν σπάσει οι οικογενειακοί δεσμοί και στη γειτονιά τους είναι δακτυλοδειχτούμενοι. Η κατάργηση του ποινικού μητρώου είναι ένα πρώτο βήμα για την επαγγελματική τους κυρίως αποκατάσταση. Ωστόσο, η ανυπαρξία δομών επανένταξης και στήριξης των αποφυλακισμένων είναι η μεγαλύτερη αιτία που οδηγεί τους ανήλικους από την παραβατικότητα στην εγκληματικότητα. Η «ΕΠΑΝΟΔΟΣ», σύμφωνα με τους αποφυλακισμένους, δεν μπορεί να τους στηρίξει. Θεωρούμε ότι σε κάθε δήμο θα έπρεπε να δημιουργηθεί γραφείο επανένταξης κρατούμενων, το οποίο θα τους παρέχει δουλειά, σπίτι και ψυχολογική υποστήριξη. Ακόμα τα επιδόματα αποφυλάκισης που παρέχονται από τον ΟΑΕΔ είναι τόσο γραφειοκρατικά και ελάχιστα, με πολλούς περιορισμούς για συγκεκριμένες κατηγορίες πρώην κρατουμένων (χρήστες ψυχότροπων ουσιών) και ουσιαστικά είναι ανύπαρκτα βοηθήματα. Ένα ταμείο πρόνοιας και οικονομικής στήριξης αποφυλακισθέντων θα είναι ευεργετικό για όλους όσοι αποφυλακίζονται και δεν έχουν πόρους για να συνεχίσουν την ζωή τους. Επί του νομοσχεδίουΜε το νομοσχέδιο «Βελτιώσεις της ποινικής νομοθεσίας για τους ανήλικους δράστες και ίδρυση νομικού προσώπου για την πρόληψη και αντιμετώπιση της θυματοποίησης και της τέλεσης αξιόποινων πράξεων από ανήλικους» επέρχονται κάποιες αποσπασματικές βελτιώσεις στη νομοθεσία περί ανηλίκων, οι οποίες σε καμία περίπτωση δεν αντιμετωπίζουν τα σοβαρά προβλήματα της ποινικής μεταχείρισής τους με ριζοσπαστικό τρόπο, ενώ οι όποιες τροποποιήσεις σταματούν στην πόρτα της φυλακής ή του ιδρύματος, δεδομένου ότι δεν γίνεται καμία αναφορά στις συνθήκες κράτησης των ανηλίκων.Ειδικότερα:Άρθρο 1Με το πρώτο άρθρο τροποποιείται το άρθρο 54 του Ποινικού Κώδικα εις τρόπον ώστε να μειωθεί η ελάχιστη και η μέγιστη διάρκεια κράτησης σε ειδικό κατάστημα κράτησης νέων. Αυτή διαμορφώνεται σε έξι μήνες έως πέντε έτη, αν για την πράξη που τελέστηκε ο νόμος απειλεί κάθειρξη μέχρι δέκα ετών για τους ενήλικες (ενώ προβλεπόταν ποινή από έξι μήνες έως δέκα έτη) και σε δύο έως δέκα έτη αν η απειλούμενη ποινή είναι πρόσκαιρη κάθειρξη μεγαλύτερη των δέκα ετών ή ισόβια (ενώ προβλεπόταν από πέντε έως είκοσι έτη). Παράλληλα προβλέπεται η δυνατότητα «σε εξαιρετικές περιπτώσεις ιδιαίτερα σοβαρών εγκλημάτων που απειλούνται με ισόβια κάθειρξη ή κάθειρξη τουλάχιστον δέκα ετών», το δικαστήριο να επιβάλλει κράτηση μέχρι δεκαπέντε ετών.Όπως προκύπτει οι ποινές των ανηλίκων παραμένουν εξοντωτικές, ακόμη κι αν δεν συμμερίζεται κανείς την άποψη για την πλήρη κατάργηση των φυλακών ανηλίκων, ενώ η ασάφεια του νόμου περί «εξαιρετικών περιπτώσεων» και «ιδιαίτερα σοβαρών εγκλημάτων» είναι σχεδόν βέβαιο ότι θα οδηγήσει στην επιβολή ποινής 15 ετών για τη δεύτερη κατηγορία αδικημάτων.Άρθρο 2Με το δεύτερο άρθρο τροποποιείται το άρθρο 126 του Ποινικού Κώδικα και προβλέπεται ότι σε ανήλικο δράστη μέχρι 15 ετών επιβάλλονται μόνο αναμορφωτικά μέτρα, καθώς και το 127 Π.Κ., σύμφωνα με το οποίο φυλάκιση σε κατάστημα κράτησης νέων επιβάλλεται πλέον μόνο στους ανηλίκους που έχουν συμπληρώσει τα 15 έτη (από 13 που ήταν), σε περίπτωση που κριθεί ότι δεν επαρκούν τα αναμορφωτικά ή θεραπευτικά μέτρα, και εφόσον η πράξη τους είναι κακούργημα «και ο ποινικός σωφρονισμός κρίνεται απολύτως αναγκαίος, ενόψει της προσωπικότητας του ανηλίκου και του γεγονότος ότι η υπό κρίση αξιόποινη πράξη εμπεριέχει στοιχεία βίας, στρέφεται κατά της ζωής ή της σωματικής ακεραιότητας ή αποτελεί μέρος ευρύτερης εγκληματικής δραστηριοποίησής του».Δυστυχώς με το άρθρο αυτό και τη γενική αναφορά στα θεραπευτικά ή αναμορφωτικά μέτρα που προβλέπονται από τον Π.Κ. πλην όμως στην πράξη τα περισσότερα από αυτά δεν εφαρμόζονται ή είναι κενά περιεχομένου, (ενδεικτικά ακόμα και η ανάθεση της επιμέλειας ανηλίκου σε επιμελητή ανηλίκων στην ουσία πρόκειται για κενό γράμμα όταν πρόκειται για μια υπηρεσία υποστελεχωμένη και με προσωπικό χωρίς ειδική εκπαίδευση που ελάχιστα μπορεί να προσφέρει στον ανήλικο ανεξάρτητα από τις καλές προθέσεις αυτών που τη στελεχώνουν, ενώ ούτε λόγος για κάποια άλλα από τα αναμορφωτικά μέτρα που ο νόμος προβλέπει πχ. φοίτηση του ανηλίκου σε σχολές, παρακολούθηση κοινωνικών και ψυχολογικών προγραμμάτων, παροχή κοινωφελούς εργασίας κοκ) είναι σαφές ότι τα μέτρα αυτά αποτελούν στην πλειοψηφία τους ευχολόγια, ενώ ο ποινικός σωφρονισμός (και πάλι λόγω της αοριστίας της διάταξης) θα αποτελέσει τον κανόνα για τους ανήλικους, με την εξαίρεση ίσως των τροχαίων παραβάσεων, που προς το παρόν αποτελούν ικανή και αναγκαία συνθήκη για να καταλήξει ένας μεγάλος αριθμός ανηλίκων στη φυλακή.Άρθρο 3Με το άρθρο αυτό τροποποιείται το άρθρο 129 Π.Κ. και θεσμοθετείται το (θα έπρεπε) αυτονόητο δικαίωμα ακρόασης του ανηλίκου στο Τριμελές δικαστήριο που αποφασίζει για την υπό όρους απόλυσή του, ήτοι το δικαίωμα του να παρασταθεί αυτοπροσώπως ή με συνήγορο.Η διάταξη αναμφισβήτητα κινείται σε σωστή κατεύθυνση, με την αυτονόητη διευκρίνιση ότι δεν μπορεί να αναμένεται από ένα παιδί 16-17 ετών να υποστηρίξει αποτελεσματικά τα δικαιώματά του χωρίς δικηγόρο. Αντιθέτως είναι επιβεβλημένο να παρίσταται με συνήγορο που πρέπει να του διορίζει το κράτος, όταν δεν έχει τις οικονομικές δυνάμεις να διορίσει ο ίδιος ο ανήλικος συνήγορο της επιλογής του.Άρθρο 4Με το άρθρο αυτό τροποποιείται το άρθρο 7 του Κώδικα Ποινι

ΝΕΚΡΟΣ ΚΡΑΤΟΥΜΕΝΟΣ ΣΤΙΣ ΦΥΛΑΚΕΣ ΣΤΗ ΚΕΡΚΥΡΑ..ΧΩΡΙΣ Η ΑΣΤΥΝΟΜΙΑ ΝΑ ΔΙΝΕΙ ΑΛΛΑ ΣΤΟΙΧΕΙΑ ΓΙΑ ΤΟΝ ΘΑΝΑΤΟ ΤΟΥ...ΠΕΘΑΙΝΕΙ ΚΟΣΜΟΣ ΜΕΣΑ ΣΤΙΣ ΦΥΛΑΚΕΣ ΚΑΙ ΔΕΝ ΜΑΘΑΙΝΟΥΜΕ ΤΙΠΟΤΕ...ΛΕΣ ΚΑΙ Ο ΘΑΝΑΤΟΣ ΕΝΟΣ ΑΝΘΡΩΠΟΥ ΜΕΣΑ ΣΤΑ ΣΩΦΡΟΝΙΣΤΙΚΑ ΙΔΡΥΜΑΤΑ ΑΠΟΤΕΛΕΙ ΡΟΥΤΙΝΑ...Νεκρός βρέθηκε την Παρασκευή το πρωί στις φυλακές της Κέρκυρας Έλληνας ισοβίτης. Ο νεκρός βρέθηκε στο κελί του και η αστυνομία απέκλεισε ο θάνατος να οφείλεται σε εγκληματική ενέργεια. Η αιτία του θανάτου ακόμη διερευνάται.ΠΡΕΖΑ TV12-4-2010http://www.enimerosi.com/ http://prezatv.blogspot.com/2010/04/blog-post_6940.html

ΤΑΧΥΔΡΟΜΟΣ ΤΟΥ ΒΟΛΟΥΕπιμέλεια: Βάσω Σαμακοβλή9/4/2010 Τραγική «απόδραση» 20χρονου αλλοδαπού κρατουμένου από τα Κρατητήρια του Αστυνομικού Τμήματος Ν. Ιωνίας. Ο υπό απέλαση νεαρός κρατούμενος εξέπνευσε στην τουαλέτα του κελιού του με αυτοσχέδιο βρόγχο.Την υπόθεση αυτοκτονίας του κρατουμένου ερευνά η Εισαγγελία Βόλου, ενώ Ένορκη Διοικητική Εξέταση έχει διατάξει η Αστυνομική Διεύθυνση Μαγνησίας. Στο μεταξύ αστυνομικά μέτρα λαμβάνει η Διεύθυνση και τα κεντρικά Αστυνομικά Τμήματα, καθώς δεν αποκλείεται το περιστατικό να προκαλέσει διαδηλώσεις και πορείες διαμαρτυρίας.Ο υπήκοος Γεωργίας ήταν μόνος του στο κρατητήριο του Αστυνομικού Τμήματος Ν. Ιωνίας. Επέστρεψε το πρωί, περίπου στις 9, στο κελί των κρατητηρίων, μετά από δύο ημέρες προσωρινής κράτησης στην Υποδιεύθυνση Ασφάλειας Βόλου, όπου μεταφέρθηκε λόγω τακτικής απολύμανσης στους χώρους του Α.Τ. Νέας Ιωνίας.Αστυνομικοί άκουγαν, λένε, το τραγούδι του μέχρι και λίγη ώρα πριν το απονενοημένο διάβημά του. Ακολούθησε σιωπή. Με κινήσεις που κανείς δεν αντιλήφθηκε ο νεαρός Γεωργιανός ξήλωσε το σεντόνι του κρεβατιού του. Με το ύφασμα δημιούργησε αυτοσχέδια θηλιά και κατευθύνθηκε στην τουαλέτα του κελιού, όπου εξωτερικά οι αστυνομικοί φρουροί δεν μπορούσαν να έχουν οπτική επαφή μαζί του.Έδεσε την άκρη του σεντονιού σε σίδερο από το φεγγίτη εξαερισμού της τουαλέτας σε ύψος δύο μέτρων και πέρασε τη θηλιά στο λαιμό. Βρέθηκε απαγχονισμένος από αστυνομικό του Τμήματος στη 1 μ.μ., όταν κατευθύνθηκε στο κελί για να τον ρωτήσει για το μεσημεριανό φαγητό.Ο αστυνομικός είδε το κελί άδειο. Στο κάλεσμα προς τον κρατούμενο δεν πήρε απάντηση. Τότε κατευθύνθηκε στην τουαλέτα, αντικρίζοντας τον κρεμασμένο νεαρό αλλοδαπό.Συνάδελφοι του αστυνομικού έσπευσαν στην τουαλέτα του κρατητηρίου και απελευθέρωσαν τον κρατούμενο από τη θηλιά. Σύμφωνα με πληροφορίες, το σώμα του ήταν ακόμη ζεστό, που δείχνει ότι είχε αφήσει την τελευταία του πνοή λίγο πριν. Οι προσπάθειες ανάνηψής του ωστόσο δεν είχαν δυστυχώς αποτελέσματα.Σε βάρος του 20χρονου Γεωργιανού εκκρεμούσε απόφαση διοικητικής απέλασης. Ο ίδιος φέρεται να είχε καταθέσει αίτημα για χορήγηση πολιτικού ασύλου από το 2009, ενώ ήταν έγκλειστος των φυλακών της Αυλώνας, όπου εξέτιε ποινή για τα αδικήματα της κλοπής και της απείθειας.Μετά την αποφυλάκισή του από τις φυλακές Αυλώνα είχε συλληφθεί για χρήση πλαστών εγγράφων και οδηγήθηκε στις φυλακές Κασσαβέτειας.Ο Γεωργιανός κρατούμενος αποφυλακίστηκε πριν από δύο περίπου εβδομάδες από τις φυλακές Κασσαβέτειας. Με απόφαση διοικητικής απέλασης σε βάρος του, μετά την αποφυλάκισή του κρατήθηκε στο Αστυνομικό Τμήμα Αλμυρού. Την περασμένη Δευτέρα έγινε μεταγωγή του στο Κρατητήριο του Αστυνομικού Τμήματος Ν. Ιωνίας, ενώ τις επόμενες δύο ημέρες κρατήθηκε στην Ασφάλεια για τις ανάγκες απολύμανσης των κελιών στη Ν. Ιωνία. Επέστρεψε στο Τμήμα χθες περίπου στις 9 το πρωί.Σύμφωνα με αστυνομικές πηγές αναμενόταν να εγκριθεί η μεταγωγή του στην Αθήνα, ώστε να παρουσιαστεί ενώπιον Επιτροπής για τη χορήγηση ασύλου.Διατάχθηκε ΕΔΕΣτο Αστυνομικό Τμήμα Ν. Ιωνίας μετέβη ιατροδικαστής της Ιατροδικαστικής Υπηρεσίας Λάρισας. Η ιατροδικαστική εξέταση έδειξε ότι ο 20χρονος ήταν χρήστης ή πρώην χρήστης ναρκωτικών ουσιών. Στα χέρια του υπήρχαν σημάδια από χρήση ηρωίνης.Την προανάκριση ανέλαβε ο Εισαγγελέας Υπηρεσίας Πρωτοδικών Βόλου, ενώ διατάχθηκε η διενέργεια Ένορκης Διοικητής Εξέτασης για την αυτοκτονία του κρατουμένου.Για το θάνατο του 20χρονου Γεωργιανού ενημερώθηκε η Πρεσβεία της χώρας του στην Αθήνα, προκειμένου να εντοπιστούν και ειδοποιηθούν τα συγγενικά του πρόσωπα για την κατάληξή του.Σύμφωνα με πληροφορίες, οι γονείς του άτυχου κρατουμένου διαμένουν στη Γεωργία, ενώ οι αρχές αναζητούσαν συγγενείς του -και συγκεκριμένα ξαδέρφια του- οι οποίοι φέρεται να διαμένουν στην Αθήνα.Με την υπόθεση αυτοκτονίας του αλλοδαπού κρατουμένου αναμένεται να ασχοληθεί η ομάδα δικηγόρων του Δικηγορικού Συλλόγου Βόλου για τα Ανθρώπινα Δικαιώματα.Σύμφωνα με τη δικηγόρο, μέλος της ομάδας του Δ.Σ.Β. Ελένη Δημητρίου, πρόκειται για συνήθη πρακτική να κρατούνται αλλοδαποί, ενώ έχουν εκτίσει την ποινή τους, μέχρι να ολοκληρωθεί η διαδικασία απέλασής τους ή τους δοθεί άσυλο.Την ίδια ώρα οικτρές χαρακτηρίζονται οι συνθήκες κράτησής τους. Από τα στοιχεία που έχει η Ομάδα για τα Ανθρώπινα Δικαιώματα του Δ.Σ.Β., συνεχίζοντας την έρευνα σχετικά με το θέμα, οι συνθήκες κράτησης χαρακτηρίζονται άθλιες και τριτοκοσμικές. http://www.taxydromos.gr/ArticleDetail.aspx?nodeSerial=001001001001&nodeId=6&articleId=22145

Ο Συνήγορος του Πολίτη, με την ιδιότητά του ως Συνήγορος του Παιδιού, απέστειλε στο Υπουργείο Δικαιοσύνης, Διαφάνειας και Ανθρωπίνων Δικαιωμάτων παρατηρήσεις του σχετικά με το σχέδιο νόμου για την παραβατικότητα των ανηλίκων. Το σχέδιο νόμου παρουσιάστηκε από το Υπουργείο στις 23 Μαρτίου και αναρτήθηκε στον ιστοχώρο του προς δημόσια διαβούλευση. Με επιστολή του προς τον Υπουργό Δικαιοσύνης ο Συνήγορος του Παιδιού καλωσορίζει τις σχεδιαζόμενες ρυθμίσεις για την ποινική μεταχείριση των ανηλίκων και υποβάλλει παρατηρήσεις του τόσο για τις προβλέψεις του νομοσχεδίου όσο και για ζητήματα που κατά την κρίση του απουσιάζουν από αυτό.Ο Συνήγορος μεταξύ άλλων προτείνει:- Την επέκταση της ηλικίας έναρξης της δυνατότητας επιβολής προσωρινής κράτησης και ποινικού σωφρονισμού στα 16 χρόνια συμπληρωμένα, τονίζοντας ότι και για τις μεγαλύτερες ηλικίες ανηλίκων που καταδικάζονται, ο κανόνας θα πρέπει να είναι η επιβολή αναμορφωτικών ή θεραπευτικών μέτρων και όχι σωφρονιστικών.- Την ενίσχυση της εφαρμογής όλων των προβλεπόμενων από τον ν.3189/03 αναμορφωτικών μέτρων.- Την θεσμοθέτηση της δυνατότητας επιβολής αναμορφωτικών μέτρων και σε ανηλίκους που δικάζονται αφότου ενηκιώνονται.- Την ρητή αναφορά στο νόμο ότι για την κρίση της προσωπικότητας του ανηλίκου από το δικαστήριο λαμβάνεται υπόψη η κοινωνική έρευνα της υπηρεσίας επιμελητών ανηλίκων.- Την μη εφαρμογή της επιβολής εγκλεισμού σε ίδρυμα αγωγής, σε ανηλίκους "με δυσχέρεια κοινωνικής προσαρμογής" που δεν έχουν διωχθεί ή καταδικαστεί για ποινικά αδικήματα.- Την ανάπτυξη μονάδων μέριμνας, όπως ειδικών στεγών και ξενώνων φιλοξενίας και θεραπευτικών κέντρων για εφήβους με προβλήματα ψυχικών διαταραχών και τοξικοεξάρτησης. - Την εξειδίκευση των δικαστών ανηλίκων και την παραμονή τους στην θέση αυτή πέραν της προβλεπόμενης 6ετίας.- Την πρόβλεψη κριτηρίων και διαδικασίας χρηματοδότησης των Εταιρειών Προστασίας Ανηλίκων, της έμμισθης απασχόλησης επιστημονικού δυναμικού και λειτουργίας κοινωνικής υπηρεσίας σε αυτές και την πρόβλεψη πλαισίων λειτουργίας και εποπτείας των στεγών που λειτουργούν από τις ΕΠΑ.- Την εστίαση του υπό ίδρυση νέου νομικού προσώπου σε ενέργειες έρευνας, τεκμηρίωσης, ευαισθητοποίησης και πραγματοποίησης εισηγήσεων προς το Υπουργείο Δικαιοσύνης και όχι υποκατάστασης άλλων υπηρεσιών που έχουν αντίστοιχες αρμοδιότητες αλλά δεν έχουν υποστηριχθεί κατάλληλα μέχρι σήμερα από την Πολιτεία.- την εισαγωγή ρυθμίσεων για το ποινικό μητρώο των ανηλίκων, σύμφωνα με σχετική έκθεση της Εθνικής Επιτροπής για τα Δικαιώματα του Ανθρώπου.Δείτε εδώ ολόκληρη την επιστολή του Συνηγόρου, που συνυπογράφεται από τους κ.κ. Γ.Καμίνη και Γ.Μόσχο.http://www.0-18.gr/gia-megaloys/nea/paratiriseis-toy-synigoroy-toy-politi-sto-nomoschedio-gia-tin-parabatikotita-ton-anilikonΑθήνα 01.04.2010Αρ.πρ. 22/01.04.10Προς: κ.κ. Χάρη ΚαστανίδηΥπουργό Δικαιοσύνης, Διαφάνειας και Ανθρωπίνων ΔικαιωμάτωνΜεσογείων 96 - 11527 Αθήνα Αξιότιμε κύριε Υπουργέ, Πρόσφατα δώσατε στη δημοσιότητα το σχέδιο νόμου με τίτλο «Βελτιώσεις της νομοθεσίας για τους ανήλικους δράστες και ίδρυση νομικού προσώπου για την πρόληψη και αντιμετώπιση της θυματοποίησης και της τέλεσης αξιόποινων πράξεων από ανηλίκους». Ο Συνήγορος του Πολίτη, στο πλαίσιο της αποστολής του ως Συνήγορος του Παιδιού, χαιρετίζει την παραπάνω νομοθετική πρωτοβουλία θεωρώντας την δικαιοκρατικά ορθή και δικαιοπολιτικά πρόσφορη, ως προς τις προβλέψεις που αφορούν την ποινική μεταχείριση των ανηλίκων. Συγχρόνως με το εν λόγω σχέδιο νόμου γίνονται ορισμένες θετικές, αλλά κατά την άποψή μας ατελείς προβλέψεις ως προς την λειτουργία και το έργο των Εταιρειών Προστασίας Ανηλίκων και την ίδρυση νέου νομικού προσώπου με την επωνυμία «Κέντρο πρόληψης και αντιμετώπισης της θυματοποίησης και της τέλεσης αξιόποινων πράξεων από των ανηλίκων».Σε ό,τι αφορά καταρχάς τον ποινικό σωφρονισμό, χωρίς να υποτιμούμε τα στατιστικά δεδομένα της παραβατικότητας των ανηλίκων, εστιάζουμε στην παιδαγωγική μεταχείριση των εφήβων μέσα από προγράμματα και μέτρα, που απομακρύνουν το ενδεχόμενο του εγκλεισμού τους σε σωφρονιστικό κατάστημα. Οι επιστημονικές μελέτες στην χώρα μας αλλά και διεθνώς έχουν αποδείξει ότι ο ποινικός σωφρονισμός ανηλίκων είναι ελάχιστα αποτελεσματικός ως προς τη μετέπειτα συμμόρφωσή τους, γεγονός που αποδεικνύεται και από την ιδιαίτερα υψηλή υποτροπή των νέων, στους οποίους επιβάλλεται εγκλεισμός σε σωφρονιστικό κατάστημα, που ανέρχεται μέχρι και 80% . Άλλωστε η Διεθνής Σύμβαση για τα Δικαιώματα του Παιδιού αναφέρει ρητά ότι: «Η σύλληψη, κράτηση ή φυλάκιση ενός παιδιού πρέπει να είναι σύμφωνη με το νόμο, να μην αποτελεί παρά ένα έσχατο μέτρο και να είναι της μικρότερης δυνατής χρονικής διάρκειας» (ν. 2101/92, αρ.37 παρ. 2).Κατά συνέπεια, οι προβλέψεις του παραπάνω σχεδίου νόμου, που αφορούν την ποινική μεταχείριση των ανηλίκων, όπως αυτές της τροποποίησης του άρθρου 54 ΠΚ, της αύξησης της ηλικίας έναρξης για την επιβολή του ποινικού σωφρονισμού από τα 13 στα 15 έτη, της επιβολής του ποινικού σωφρονισμού μόνο σε περιπτώσεις διάπραξης αδικημάτων κακουργηματικού χαρακτήρα, και μάλιστα υπό προϋποθέσεις ειδικά οριζόμενες, του δικαιώματος παράστασης του ανηλίκου και ακρόασης στο Τριμελές Δικαστήριο Ανηλίκων, που αποφασίζει για την υπό όρους απόλυσή του, της κατάργησης της αυτόφωρης εκδίκασης αδικημάτων που τελούνται από ανηλίκους, της μείωσης της προσωρινής κράτησης στους έξι μήνες και του υποχρεωτικού διορισμού συνηγόρου κατά την εκδίκαση κακουργημάτων, δεν μπορούν παρά να τύχουν ευμενούς υποδοχής από τον Συνήγορο του Παιδιού. Θα επιθυμούσαμε ωστόσο να καταθέσουμε ορισμένες παρατηρήσεις μας σε συγκεκριμένα σημεία του υπό διαβούλευση νομοσχεδίου. Ειδικότερα:Άρθρο 2 παρ.1, που αντικαθιστά τις παρ. 2 και 3 του άρθρου 126 ΠΚΗ έναρξη της ποινικής ευθύνης σε μικρή ηλικία ίσως να ανταποκρινόταν στις κοινωνικές αντιλήψεις παλαιότερων εποχών, αλλά σήμερα η μείωση του ορίου ηλικίας χαρακτηρίζεται ακόμα και ως πολιτισμική οπισθοδρόμηση . Άξια μνείας είναι η σύσταση, που απευθύνουν οι Κανόνες του Πεκίνου στα κράτη μέλη να αποφεύγουν την έναρξη της ποινικής ευθύνης σε πρώιμο ηλικιακό στάδιο, λαμβάνοντας υπόψη τη συναισθηματική, διανοητική και ψυχική ωριμότητα. Έτσι η πρόβλεψη για την επιβολή περιορισμού σε ειδικό κατάστημα κράτησης νέων από την ηλικία των 15 ετών και πάνω, κινείται στην παραπάνω οπτική. Θα τολμούσαμε, όμως, να προτείνουμε την επέκταση της ηλικίας αυτής στα 16 έτη, καθώς θεωρείται ότι ανταποκρίνεται περισσότερο στις σύγχρονες τάσεις της ψυχολογίας, που τοποθετούν την έναρξη της ψυχοκοινωνικής ωριμότητας του ανηλίκου στην ηλικία αυτή. Το ελάχιστο ηλικιακό όριο των 16 ετών ισχύει σήμερα σε χώρες, όπως η Ισπανία, η Πορτογαλία, η Πολωνία και το Βέλγιο, ενώ είναι σαφής στη διεθνή βιβλιογραφία, αλλά και στο δημόσιο λόγο πολλών κρατών, η τάση ακριβώς να αυξηθούν κατά το δυνατό τα ελάχιστα ηλικιακά όρια για την έναρξη του ποινικού σωφρονισμού (φθάνοντας ακόμη και στα 18 έτη, που ισχύει στο Λουξεμβούργο). Επί πλέον, κατά τις επανειλημμένες επισκέψεις μας στα Ειδικά Καταστήματα Κράτησης Νέων της χώρας μας, έχουμε διαπιστώσει ότι οι επικρατούσες σε αυτά συνθήκες ουδόλως ανταποκρίνονται στις ανάγκες της παιδικής ηλικίας. Επισημαίνεται επίσης ότι οι κρατούμενοι ανήλικοι συμβιώνουν με νεαρούς ενήλικες και αποκτούν εμπειρίες που, αντί να συμβάλλουν στην αποτροπή της περαιτέρω εγκληματικής τους εμπλοκής, στην πράξη επιτείνουν την εξοικείωσή τους με τις εγκληματικές συμπεριφορές και την κοινωνική περιθωριοποίησή τους . Ο Συνήγορος του Παιδιού έχει εκφράσει την άποψη ότι όλοι οι ανήλικοι (κάτω των 18 ετών), στους οποίους επιβάλλονται στερητικές της ελευθερίας ποινές, θα έπρεπε να κρατούνται ξεχωριστά από τους νεαρούς ενήλικες και σε συνθήκες ανταποκρινόμενες στις ιδιαίτερες ανάγκες και τα δικαιώματα της ηλικίας τους. Επειδή ωστόσο φαίνεται ότι στην πράξη το μέτρο αυτό δεν είναι εύκολο να εφαρμοστεί σε σύντομο χρονικό διάστημα, αλλά ιδίως εξαιτίας της εκτίμησης περί της ψυχοκοινωνικής ανωριμότητας των παιδιών κάτω των 16, στην ελληνική τουλάχιστον κουλτούρα και πραγματικότητα, εκτιμούμε ότι θα πρέπει ο νομοθέτης να αποκλείσει τον ποινικό εγκλεισμό ανηλίκων μέχρι και την ευαίσθητη ηλικία των 16 χρόνων, που μπορεί να είναι ιδιαίτερα επιβλαβής για την μετέπειτα εξέλιξή τους, και να προκρίνει και για αυτούς την επιβολή αναμορφωτικών ή θεραπευτικών μέτρων, καθώς οι ανάγκες συνέτισης και αναμόρφωσης τους μπορούν να καλυφθούν από υπάρχουσες δομές και πλαίσια φροντίδας στην κοινότητα.Άρθρο 2 παρ. 1 εδ. 31. Η διατύπωση του εν λόγω εδαφίου, σύμφωνα με την οποία, στην περίπτωση που ο ανήλικος έχει συμπληρώσει τα 15 έτη, επιβάλλονται αναμορφωτικά ή θεραπευτικά μέτρα, μόνο «αν δεν υπάρχει περίπτωση να υποβληθεί ο ανήλικος σε ποινικό σωφρονισμό», κινδυνεύει ενδεχομένως να παρερμηνευθεί και να απομακρύνει από το πνεύμα που διαπνέει το σχέδιο νόμου, δηλ. την προτεραιοποίηση των λοιπών μέτρων και την εφαρμογή του ποινικού σωφρονισμού μόνο σε ιδιαίτερα σοβαρές περιπτώσεις. Για το λόγο αυτό, θα πρέπει να γίνει σαφές ότι η επιβολή ποινικού σωφρονισμού αποτελεί την εξαίρεση και όχι τον κανόνα και ίσως θα μπορούσε να προταθεί εναλλακτικά η διατύπωση: «εκτός αν κριθεί αναγκαίο να υποβληθεί ο ανήλικος σε ποινικό σωφρονισμό…». 2. Επί πλέον, λαμβάνοντας υπόψη ότι η εκδίκαση των υποθέσεων των ανηλίκων γίνεται ορισμένες φορές με καθυστέρηση, όταν αυτοί έχουν ήδη συμπληρώσει το 18ο έτος της ηλικίας τους, θα θέλαμε να προτείνουμε τη θέσπιση της δυνατότητας να επιβάλλονται αναμορφωτικά ή θεραπευτικά μέτρα και σε νεαρούς που δικάζονται μετά τη συμπλήρωση του 18ου έτους της ηλικίας τους για αδικήματα που διέπραξαν όσο ήταν ανήλικοι, εφόσον κριθεί από το δικαστήριο ότι τα μέτρα αυτά θα βοηθήσουν στη συγκράτησή τους από την τέλεση νέων αξιόποινων πράξεων (συμπλήρωση του α. 130 παρ.1 ΠΚ). Η δυνατότητα αυτή παρέχεται στην πράξη από ορισμένα δικαστήρια ανηλίκων κατά διασταλτική ερμηνεία του νόμου, ωστόσο είναι χρήσιμο να προβλέπεται ρητά και με νομοθετική ρύθμιση. Από τη μελέτη της αιτιολογικής έκθεσης του σχεδίου νόμου εξάλλου προκύπτει ταύτιση του Υπουργείου με την παραπάνω πρόταση, χωρίς ωστόσο η σχετική τροποποίηση να έχει περιληφθεί στο σχέδιο (βλ. σελ. 3 της Αιτ. Έκθεσης, όπου αναγνωρίζεται ότι: «Το μεταβατικό στάδιο προς την ενηλικίωση φαίνεται να έχει παραταθεί…Για το σκοπό αυτό θα πρέπει να τροποποιηθεί το άρθρο 130 του Ποινικού Κώδικα» και επισημαίνεται η ανάγκη ρητής πρόβλεψης της δυνατότητας του δικαστή να επιβάλλει και σε νεαρούς ενήλικες, 18-21 ετών, αναμορφωτικά ή θεραπευτικά μέτρα). Άρθρο 2 παρ. 2, που αντικαθιστά την παρ. 1 του άρθρου 127 ΠΚ 1. Η σύνδεση της επιβολής του ποινικού σωφρονισμού με το διαπραχθέν αδίκημα και όχι με την πρόγνωση της μέλλουσας διαγωγής του ανήλικου παραβάτη είναι αναμφισβήτητα σύμφωνη με την αρχή της ενοχής. Ωστόσο, κατά τη γνώμη μας, η φράση «…ή αποτελεί μέρος της ευρύτερης εγκληματικής δραστηριοποίησης του» καταλείπει πεδία αυθαίρετης ερμηνείας και θα πρέπει να διασαφηνιστεί ή να απαλειφθεί. Ίσως προτιμότερο θα ήταν να χρησιμοποιηθεί η φράση «..η τελείται κατ’ εξακολούθηση ή καθ’ υποτροπή», που έχει προταθεί από τον καθηγητή κ. Νέστορα Κουράκη . 2. Επί πλέον, επισημαίνεται ότι η έρευνα της προσωπικότητας του ανηλίκου, σύμφωνα και με τη θεωρία , θα πρέπει να γίνεται από ειδικούς επιστήμονες και όχι εμπειρικά από το δικαστή, κατά το σύντομο χρονικό διάστημα της δίκης. Στη δικαστική πρακτική των δικαστηρίων ανηλίκων Αθηνών και της Θεσσαλονίκης, και σύμφωνα με το Π.Δ. 49/70 που διέπει την λειτουργία των υπηρεσιών επιμελητών ανηλίκων, η δικαστική κρίση βασίζεται στη διεξαχθείσα από τους επιμελητές ανηλίκων κοινωνική έρευνα, αλλά σε αρκετές περιπτώσεις των δικαστηρίων ανηλίκων της περιφέρειας συχνά επιβάλλονται μέτρα σε ανηλίκους χωρίς την προηγούμενη διεξαγωγή κοινωνικής έρευνας για την προσωπικότητα του ανηλίκου δράστη. Για τον λόγο αυτό, προτείνουμε να περιληφθεί διάταξη, σύμφωνα με την οποία «το δικαστήριο λαμβάνει υπόψη του έκθεση κοινωνικής έρευνας, η έλλειψη της οποίας συνιστά σημαντικό αίτιο αναβολής της δίκης». Η κοινωνική έρευνα άλλωστε είναι απαραίτητο να διεξάγεται σε κάθε περίπτωση που η επιβολή μέτρου βασίζεται και στην εκτίμηση της προσωπικότητας του ανηλίκου δράστη.3. Τέλος, επειδή σε αρκετές περιπτώσεις, για την αποτροπή του ανηλίκου από την τέλεση νέων αξιόποινων πράξεων, δεν είναι απαραίτητος ο ποινικός σωφρονισμός, αλλά θα αρκούσε η απειλή αυτού, προτείνουμε την προσθήκη στο άρθρο 127 ΠΚ μιας παραγράφου, με την οποία να παρέχεται στο δικαστήριο η δυνατότητα να μετατρέπει ή να αναστέλλει υφ’ όρον, με ή χωρίς επιτήρηση, μια ποινή ποινικού σωφρονισμού, σύμφωνα και με τη σχετική πρόταση της νομοπαρασκευαστικής Επιτροπής Κρουσταλάκη που εισηγήθηκε τις ρυθμίσεις του ν.3189/2003.Άρθρο 4 Συμφωνούμε με την ανάγκη εξειδίκευσης των Δικαστών Ανηλίκων και μεγαλύτερης διάρκειας παραμονής τους στις θέσεις αυτές, προτείνουμε μάλιστα για χρονικό διάστημα που δεν περιορίζεται σε δύο μόνο τριετίες. Με τον τρόπο αυτό θα μπορούσε να αξιοποιηθεί η αποκτηθείσα εμπειρία για μεγαλύτερο χρόνο προς το συμφέρον των ανηλίκων. (βλ. και πρόταση καθ. Ν.Κουράκη, όπ.π., ο οποίος εισηγήθηκε τη δεκαετή διάρκεια).Επί πλέον, όπως καλώς γνωρίζετε, αν και σύμφωνα με το άρθρο 26 παρ.3 του Κώδικα Οργανισμού Δικαστηρίων και Κατάστασης Δικαστικών Λειτουργών, Δικαστής Ανηλίκων ορίζεται κατά προτίμηση όποιος έχει ειδικές γνώσεις, στην πράξη κάτι τέτοιο δεν εφαρμόζεται, καθώς η εκπαίδευση των δικαστών δεν περιλαμβάνει τα σχετικά μαθήματα. Προτείνουμε να προβλέπεται ότι προτιμώνται οι δικαστές που έχουν παρακολουθήσει σχετικά επιμορφωτικά σεμινάρια ή είναι κάτοχοι διδακτορικού διπλώματος ή μεταπτυχιακού τίτλου στο ειδικό αντικείμενο, ώστε η Εθνική Σχολή Δικαστών να δεσμευθεί στην οργάνωσή τους, καθώς η θέση των δικαστών ανηλίκων τους επιβαρύνει με σημαντικά επιπρόσθετα καθήκοντα .Άρθρο 5Θεωρούμε πολύ σημαντική και ανταποκρινόμενη στις προβλέψεις της Διεθνούς Σύμβασης για τα Δικαιώματα του Παιδιού (ν. 2101/92, αρ. 12) την εισαγωγή του κανόνα να απαιτείται η ακρόαση του ανηλίκου, όταν ο εισαγγελέας απέχει της ποινικής δίωξης και επιβάλλει με διάταξη ένα ή περισσότερα αναμορφωτικά μέτρα. Γεννώνται ωστόσο ερωτήματα σχετικά με την προτεινόμενη διατύπωση: «εφόσον αυτή είναι εφικτή», η οποία επιδέχεται ερμηνειών και μπορεί να οδηγήσει σε απώλεια του δικαιώματος για λόγους, που δεν καθιστούν την άσκησή του αντικειμενικά ανέφικτη, αλλά απλά τη δυσχεραίνουν (λ.χ. ανήλικος που αδυνατεί να επικοινωνήσει χωρίς διερμηνέα, φόρτος εργασίας του εισαγγελέα, κ.ά.). Άρθρο 8, που αντικαθιστά την παρ. 5 του άρθρου 282 ΚΠΔ Σχετικά με την προσωρινή κράτηση επικροτούμε τη μείωση του χρόνου αυτής και θα τολμήσουμε να προτείνουμε την επιβολή της μόνο για τους ανηλίκους, που έχουν συμπληρώσει το 16 έτος της ηλικίας τους καθώς, όπως ήδη αναφέραμε παραπάνω, θεωρούμε ότι ανήλικοι μικρότερης ηλικίας δεν διαθέτουν την απαιτούμενη ψυχοκοινωνική ωριμότητα, με αποτέλεσμα η κράτησή τους να είναι εξαιρετικά επαχθής. Άρθρο 10, που τροποποιεί τις παρ. 1 έως 5 του άρθρου 17 του ν. 2298/95Ο Συνήγορος του Παιδιού εκφράζει σοβαρές επιφυλάξεις σχετικά με την επιβολή του στερητικού της ελευθερίας αναμορφωτικού μέτρου του εγκλεισμού σε Ίδρυμα Αγωγής, σε ανηλίκους που δεν έχουν διωχθεί ή καταδικαστεί για την διάπραξη ποινικού αδικήματος, αλλά «διαβιώνουν σε κοινωνικό περιβάλλον ατόμων τα οποία τελούν καθ’ έξη ή κατ’ επάγγελμα αξιόποινες πράξεις». Κατά την άποψή μας στους εν λόγω ανηλίκους, όπως και σε αυτούς που αντιμετωπίζουν «δυσχέρειες κοινωνικής προσαρμογής», θα πρέπει να παρέχεται προστασία, με εισαγωγή σε κατάλληλες μονάδες μέριμνας και παιδαγωγικής φροντίδας, όπως ξενώνες ή στέγες φιλοξενίας, οι οποίες θα πρέπει να δημιουργηθούν από την Πολιτεία προκειμένου να υποστηρίξουν την εκπαιδευτική και κοινωνική τους ένταξη. Στο σημείο αυτό θα πρέπει να τονίσουμε ότι από τις επισκέψεις μας το Ίδρυμα Αγωγής Ανηλίκων Αρρένων Βόλου (το μόνο Ίδρυμα Αγωγής που λειτουργεί στην χώρα μας σήμερα) έχουμε διαπιστώσει ότι αντιμετωπίζει σοβαρά προβλήματα. Ειδικότερα, το προσωπικό του δεν είναι εξειδικευμένο (ανειδίκευτοι σωφρονιστικοί υπάλληλοι αντί παιδαγωγών), ενώ στο ίδρυμα εισάγονται ανήλικοι με πολύ διαφορετικές ανάγκες (ανήλικοι σε κίνδυνο, ανήλικοι που έχουν διαπράξει αδικήματα, ορισμένοι εξ αυτών άτομα με νοητική στέρηση ή άλλες αναπηρίες, έφηβοι χρήστες ουσιών –ορισμένες φορές μάλιστα με συμπτώματα εξάρτησης-, κ.ά.), χωρίς αντίστοιχα να μπορεί να υπάρχει συστηματική παρέμβαση για την κάλυψη των αναγκών τους. Άποψή μας είναι ότι είναι απαραίτητο να υπάρξουν ξεχωριστές μονάδες για τις διαφορετικές κατηγορίες αναγκών των ανηλίκων, όπως επιχειρήθηκε να γίνει με το νομοσχέδιο για τις Μονάδες Μέριμνας Νέων, που ανακοινώθηκε από το Υπουργείο Δικαιοσύνης το 2003, αλλά ουδέποτε ψηφίστηκε στη Βουλή. Το Ίδρυμα Αγωγής Ανηλίκων θα πρέπει να διατηρήσει τη μορφή ιδρύματος, όπου τοποθετούνται σε καθεστώς κλειστής κατ’ αρχήν και ημιελεύθερης στη συνέχεια διαβίωσης, ανήλικοι παραβάτες του νόμου, για τους οποίους τα ηπιότερα αναμορφωτικά μέτρα κρίνονται ανεπαρκή, ωστόσο η ηλικία τους, τα αδικήματα που έχουν διαπράξει και η προσωπικότητά τους δεν συντείνουν στην επιβολή ποινικού σωφρονισμού. Αντίθετα, ανήλικοι με δυσχέρειες κοινωνικής προσαρμογής, που δεν έχουν διωχθεί ή καταδικαστεί για τη διάπραξη αδικήματος, θα πρέπει να τοποθετούνται σε ειδικές στέγες και ξενώνες φιλοξενίας, με κατάλληλη στελέχωση και υποστηρικτικό – παιδαγωγικό πρόγραμμα που θα επιδιώκει την ορθή κοινωνικοποίησή τους. Τέτοια μονάδα δεν υπάρχει σήμερα στην χώρα μας. Ωστόσο, η ΜΚΟ «Παιδικά Χωριά SOS» λειτούργησε με επιτυχία επί μία διετία ξενώνα για εναντιωματικούς εφήβους, ο οποίος, παρά το γεγονός ότι κάλυπτε σημαντικότατες ανάγκες από εκείνες που περιγράφηκαν αμέσως παραπάνω, δυστυχώς ανέστειλε την λειτουργία του τον Ιούνιο του 2009, λόγω ανεπαρκούς υποστήριξης από την Πολιτεία. Τέλος, ο Συνήγορος του Πολίτη εκτιμά στο ίδιο πνεύμα ότι θα πρέπει να προβλεφθούν και να λειτουργήσουν οπωσδήποτε θεραπευτικές μονάδες για ανηλίκους με σοβαρές ψυχικές διαταραχές, νοητική υστέρηση ή άλλα σοβαρά προβλήματα υγείας και κέντρα για τοξικοεξαρτημένους εφήβους. Άρθρο 11Οι Εταιρείες Προστασ�

Ένορκη Διοικητική Εξέταση (ΕΔΕ) έχει διατάξει, από τις 4 Μαρτίου 2010, ο υφυπουργός Δικαιοσύνης, Διαφάνειας και Ανθρωπίνων Δικαιωμάτων Απ. Κατσιφάρας, σύμφωνα με σημερινή ανακοίνωση του υπουργείου Δικαιοσύνης, προκειμένου να ερευνηθούν καταγγελίες που αφορούν ασελγείς πράξεις σε βάρος ανηλίκου, φιλοξενούμενου στη Στέγη Ανηλίκων Περισσού, από υπάλληλο ο οποίος την ίδια ημέρα απομακρύνθηκε από την εργασία του.Η ΕΔΕ, διετάχθη στις 4 Μαρτίου 2010, ημέρα που έγινε η καταγγελία. Την ίδια ημέρα, η πρόεδρος του Διοικητικού Συμβουλίου της Εταιρείας Προστασίας Ανηλίκων Αθηνών αντεισαγγελέας Εφετών Ειρήνη Πανταζή-Μελίστα, ενημέρωσε την υπηρεσία Ανηλίκων της ΕΛΑΣ, με την οποία είναι σε συνεχή επικοινωνία, ενώ έχει ζητηθεί από τον προϊστάμενο της Εισαγγελίας Πρωτοδικών Αθηνών, να εποπτεύει της προανάκρισης Εισαγγελέας Ανηλίκων.Η ΕΔΕ βρίσκεται σε εξέλιξη και μέχρι το τέλος της εβδομάδας αναμένεται να παραδοθεί, στις αρμόδιες αρχές, το πόρισμα της έρευνας.www.kathimerini.gr με πληροφορίες από ΑΠΕ – ΜΠΕhttp://portal.kathimerini.gr/4dcgi/_w_articles_kathbreak_1_31/03/2010_331188

Πρωτοβουλία για τα Δικαιώματα των ΚρατουμένωνΔελτίο Τύπου με αφορμή το νομοσχέδιο για την παραβατικότητα των ανηλίκωνΤο νομοσχέδιο ήρθε! η αλλαγή όμως όχι! Όπως λέει και ο τίτλος του αφορά «βελτιώσεις». Βελτιώσεις όμως που δεν ξεφεύγουν από το πνεύμα του εγκλεισμού των ανήλικων παραβατών και της καταστολής των ελευθεριών τους. Οι τροποποιήσεις στον ποινικό κώδικα μπορεί επικοινωνιακά να ενισχύουν το προφίλ της ηγεσίας του Υπουργείου Δικαιοσύνης αλλά δεν αλλάζουν σε τίποτα την ζωή των ανήλικων κρατούμενων, οι οποίοι θα παραμένουν έγκλειστοι σε φυλακές, χωρίς ουσιαστική εκπαίδευση, ψυχολογική υποστήριξη, χωρίς την δυνατότητα να ενταχθούν ομαλά στην κοινωνία μέσα από το πλαίσιο της ελεύθερης-ημιελεύθερης διαβίωσης υπό την εποπτεία εξειδικευμένου προσωπικού και όχι σωφρονιστικών υπαλλήλων. Θετικά είναι βέβαια η αύξηση του ορίου ηλικίας του εγκλεισμού από τα 13 χρόνια στα 15, όπως και η μείωση του χρόνου προφυλάκισης από τους 18 μήνες στους 6. Πόσο λογικός όμως μπορεί να είναι ο εγκλεισμός 15χρόνου παιδιού ειδικά όταν δεν συνοδεύεται από δομές στήριξης και επανένταξης; Η Πρωτοβουλία, μέσα και από την καμπάνια της Κανένα Παιδί σε Κελί, προτάσσει το αίτημα για κατάργηση των φυλακών ανηλίκων. Το αίτημα αυτό είναι εφικτό να υλοποιηθεί, όπως αποδεικνύεται και από επιστημονικές μελέτες. Για να γίνει όμως αυτό χρειάζεται να υπάρξουν δομές προστασίας και πλαίσια στήριξης των παιδιών και των νέων. Το Υπουργείο πιστεύει ότι τις δημιουργεί απλά και μόνο ιδρύοντας ένα Ν.Π.Ι.Δ. μη κερδοσκοπικού χαρακτήρα για την εποπτεία και τον συντονισμό των Εταιριών Προστασίας Ανηλίκων. Σε περίοδο κρίσης το Υπουργείο κάνει τα πάντα για να δείχνει ότι κάτι αλλάζει, χωρίς να βάζει το χέρι στην τσέπη και χωρίς εν τέλει να αλλάζει τίποτα. Επιπλέον ενδεικτικό της «αλλαγής» είναι ότι στο επταμελές διοικητικό συμβούλιο των Εταιριών Προστασίας Ανηλίκων μέλος θα είναι «ένας εκπρόσωπος της εκκλησίας ή μέλος ΜΚΟ που ασχολείται με ανήλικους και ένα πρόσωπο με προσφορά, ευαισθησία και εμπειρία τον τομέα πρόληψης ή αντιμετώπισης της εγκληματικότητας των ανηλίκων». Χαρακτηριστική η γενικολογία που διέπει το νομοσχέδιο αδυνατώντας να προσφέρει συγκεκριμένες ριζοσπαστικές αλλαγές, απολύτως αναγκαίες. Από την στιγμή που αρμόδιος για την τύχη «παραβατών» και «θυμάτων» θα είναι το Υπουργείο Δικαιοσύνης και όσο ο εγκλεισμός θα θεωρείται «προστασία» τόσο εμείς θα απαιτούμε την κατάργηση των φυλακών ανηλίκων.Κανένα Παιδί σε ΚελίΝα κλείσουν τώρα οι Φυλακές Ανηλίκων

Ελευθεροτυπία, Δευτέρα 15 Μαρτίου 2010 Της ΙΩΑΝΝΑΣ ΣΩΤΗΡΧΟΥ Την απόλυτη ένδεια των προνοιακών μονάδων για ανήλικους αποκάλυψε μια συζήτηση για τους ανήλικους κρατούμενους που οργάνωσε η Πρωτοβουλία για τα Δικαιώματα των Κρατουμένων. Παρά τις επιμέρους διαφωνίες για το κατά πόσο είναι εφικτή η κατάργηση των φυλακών ανηλίκων, όλοι συμφώνησαν σε τούτο: ότι η υφιστάμενη άθλια κατάσταση δεν εξυπηρετεί τελικά τίποτα, χρειάζονται αλλαγές και κυρίως δημιουργία υποστηρικτικών δομών. «Η κοινωνική επανένταξη είναι ένας στόχος, ο οποίος θα πρέπει να επιδιώκεται όχι διά μέσου της φυλακής, αλλά παρά την ύπαρξη της φυλακής (...) Από τη σκοπιά της κοινωνικής επανένταξης του κρατούμενου, αναμφίβολα η καλύτερη φυλακή είναι η φυλακή που δεν υπάρχει: καμιά φυλακή δεν είναι χρήσιμη εν όψει αυτού του στόχου, αλλά υπάρχουν φυλακές χειρότερες από άλλες». Αυτά τα λόγια του Ιταλού καθηγητή Αλεσάντρο Μπαράτα χρησιμοποίησε ως κατακλείδα η πανεπιστημιακός Αφροδίτη Κουκουτσάκη. Στην εισήγησή της μίλησε για το τι προηγείται και κυρίως τι έπεται της επαφής του ανήλικου με το ποινικό σύστημα, έτσι ώστε η παγίδευσή τους σ' αυτό να αποτελεί σχεδόν αυτοεκπληρούμενη προφητεία: παιδιά από τα πιο ανίσχυρα, υποβαθμισμένα και κοινωνικά στιγματισμένα τμήματα του πληθυσμού -φτωχοί, μετανάστες, Τσιγγάνοι- για τα οποία η περιθωριοποίηση είναι ήδη βίωμα, καταλήγουν στη φυλακή. Απόφαση που σχεδόν νομοτελειακά μετατρέπει τους ανήλικους παραβάτες σε ενήλικους εγκληματίες, καθώς «η δικαστική κρίση που θα οδηγήσει ή μη τον ανήλικο παραβάτη στη φυλακή δεν συναρτάται πάντα με τη βαρύτητα της πράξης αλλά με την αξιολόγηση αυτού που "είναι ή ενδεχόμενα θα γίνει" ο ανήλικος...». Οσο για το τι έπεται; Οι έρευνες που αποδεικνύουν τη σίγουρη υποτροπή των ανήλικων έχουν πια παλιώσει. Η εκπρόσωπος του κέντρου επανένταξης αποφυλακιζομένων «Επάνοδος» ομολόγησε ότι δεν υπάρχει ούτε ένας ανήλικος που να έχει απευθυνθεί στην υπηρεσία, η οποία θεσπίστηκε πριν από περίπου επτά χρόνια και της πήρε αρκετό χρόνο να λειτουργήσει: ουσιαστικά αβοήθητος λοιπόν με επιπλέον προβλήματα λόγω του στίγματος του εγκλεισμού, πώς να μην επιστρέψει στη φυλακή; Απαράδεκτα μικρή χαρακτήρισε την ηλικία των 13 ετών, από την οποία μπορεί να φυλακιστεί ένας ανήλικος, ο πανεπιστημιακός Νίκος Παρασκευόπουλος για τον οποίο το μέτρο της φυλάκισης είναι αναπόφευκτο μόνον όταν έχουν τελεστεί βαριά εγκλήματα: η εφαρμογή του για άλλα αδικήματα αποδεικνύει την έλλειψη εναλλακτικών δομών και άρα επιλογών από τα δικαστήρια. Για «ποινικοποίηση της φτώχειας και της ανυπακοής» έκανε λόγο ο πανεπιστημιακός Γιάννης Πανούσης, προτείνοντας στο νομοθέτη να τολμήσει να αποποινικοποιήσει μια σειρά αδικημάτων που συνήθως διαπράττουν ανήλικοι οδηγώντας τους στη φυλακή: η πλειονότητά τους κρατείται για παραβάσεις ακόμη και του ΚΟΚ, για ναρκωτικά ή παραβάσεις του νόμου περί αλλοδαπών, ενώ στα δάχτυλα του ενός χεριού μετριούνται οι ανήλικοι φυλακισμένοι για ανθρωποκτονίες. Ενας σημαντικός αριθμός κρατείται για ληστείες και κυρίως κλοπές: είναι νωπή ακόμη η καταδίκη σε φυλάκιση δύο ανήλικων αδερφών γεωργιανής καταγωγής 13,5 και 15 χρόνων για μικροκλοπή. Μια ποιοτική αλλαγή στις υποθέσεις που φτάνουν στο δικαστήριο ανηλίκων της Αθήνας επισήμανε η επιμελήτρια ανηλίκων Πάρη Ζαγουρα: οι δικογραφίες έχουν περισσότερους συγκατηγορούμενους από παλιά, γεγονός που καταδεικνύει μια συλλογική παραβατικότητα, η οποία όμως δεν πρέπει να συγχέεται με τις συμμορίες. Μόνο στην Αθήνα φτάνουν περί τα 2.700 παιδιά το χρόνο στο ακροατήριο και οι αποφάσεις για επιβολή περιοριστικών μέτρων δεν ξεπερνούν τις 100. Αυτές αφορούν κυρίως ασυνόδευτους αλλοδαπούς: ανήλικους που εργαλειοποιήθηκαν από το οργανωμένο έγκλημα και κρίνονται προσωρινά κρατούμενοι, παιδιά που κατηγορούνται με βαριά αδικήματα και έχουν συχνά ομολογήσει την πράξη τους στην αστυνομία -«το πώς, είναι άλλη υπόθεση»-, ανήλικους που δικάζονται ερήμην, πολυ-υπότροπους, παιδιά με άλλες πολιτιστικές αναφορές. Κοινή συνισταμένη, η ανυπαρξία οποιουδήποτε υποστηρικτικού πλαισίου για να μην καταλήξουν εκεί. Ενδεικτικά σε όλη τη χώρα υπάρχουν περί τους 100 επιμελητές ανηλίκων. Πολλές είναι ο προτάσεις που κατατέθηκαν από τον Συνήγορο του Παιδιού, εκπροσώπους των ΕΕΔΑ, Αρσις, ΚΕΘΕΑ και όσους έλαβαν μέρος στην εκδήλωση για τα εναλλακτικά του εγκλεισμού μέτρα που προβλέπονται και μένουν ανεφάρμοστα λόγω έλλειψης προσωπικού και δομών. Για τους διοργανωτές της εκδήλωσης -που σε επίσκεψή τους στις φυλακές Αυλώνα τον περασμένο Νοέμβριο είχαν βρει, σε σύνολο 366 κρατουμένων, 255 αλλοδαπούς, 176 προφυλακισμένους και 46 ανήλικους ενώ οι υπόλοιποι ήταν μέχρι 21 ετών - «δεν νοείται παιδί σε κελί. Γιατί ακόμη και όταν ένα παιδί σκοτώσει, τότε όλη η κοινωνία πρέπει να αναρωτηθεί πώς οδηγήθηκε σε αυτή την πράξη και να σκύψει επάνω του»... http://www.enet.gr/?i=news.el.article&id=141410

ΠΡΩΤΟΒΟΥΛΙΑ ΓΙΑ ΤΑ ΔΙΚΑΙΩΜΑΤΑ ΤΩΝ ΚΡΑΤΟΥΜΕΝΩΝΗμερίδα για Ανήλικους ΚρατούμενουςΗ Πρωτοβουλία για τα Δικαιώματα των Κρατουμένων οργανώνει την Πέμπτη 25 Φεβρουαρίου 2010 ημερίδα για τους ανήλικους κρατούμενους. Με την ημερίδα, που θα γίνει στον Δικηγορικό Σύλλογο Αθηνών (Ακαδημίας 60, νέο κτίριο, τρίτος όροφος, αίθουσα σεμιναρίων) στις 5 μ.μ., συνεχίζουμε τη συζήτηση για την παραβατικότητα των ανηλίκων και τις μορφές αντιμετώπισής της (κριτική του υπάρχοντος θεσμικού πλαισίου, κρατικοί ή και άλλοι φορείς εμπλεκόμενοι στο ζήτημα της πρόληψης, της αντιμετώπισης και της κοινωνικής υποστήριξης των παραβατικών ανηλίκων, δικαιώματα παραβατικών ανηλίκων και φορείς προστασίας τους κ.ά.). Ειδικότερη μνεία θα γίνει στην περίπτωση των αλλοδαπών κρατουμένων, των εξαρτημένων ανηλίκων και άλλων ευάλωτων κατηγοριών ανηλίκων που παραπέμπονται σε μεγάλο ποσοστό στους τιμωρητικούς θεσμούς ελλείψει άλλων πλαισίων υποστήριξης. Θα μιλήσουν οι πανεπιστημιακοί Παρασκευόπουλος Νίκος, Πανούσης Γιάννης και Κουκουτσάκη Αφροδίτη, ο Γ. Μόσχος από τον Συνήγορο του Παιδιού, η Κατερίνα Πούτου από την Κοινωνική Οργάνωση Υποστήριξης Νέων ΑΡΣΙΣ, η Φωτεινή Μηλιώνη από την ΕΠΑΝΟΔΟ και ο Περικλής Παπανδρέου από το ΚΕΘΕΑ. Θα παρέμβουν επίσης εκπρόσωποι κρατικών φορέων και Μ.Κ.Ο.. Τη συζήτηση θα συντονίσει ο Βασίλης Παπαστεργίου, δικηγόρος, μέλος της Πρωτοβουλίας για τα Δικαιώματα των Κρατουμένων.

Η 2η Πανελλαδική Συνάντηση της Πρωτοβουλίας για τα Δικαιώματα των Κρατουμένων θα γίνει την Κυριακή 21 Φεβρουαρίου στον Βόλο. Η πρώτη είχε γίνει πριν 2 χρόνια στην Αθήνα. Ωστόσο από τοτε μέχρι σήμερα πολλά συνέβησαν. Ζήσαμε την πανελλαδική απεργία πείνας των κρατουμένων, καταφέραμε να σπάσουμε το άβατο των φυλακών, μαζέψαμε χιλιάδες υπογραφές για την κατάργηση των φυλακών ανηλίκων. Από τότε, μέχρι σήμερα, η Πρωτοβουλία μεγάλωσε και δικτυώθηκε και σε άλλες πόλεις -εκτός από την Αθήνα και τη Θεσσαλονίκη. Για την 2η Πανελλαδική Συνάντηση θα μεταβούμε όλες και όλοι στον Βόλο να συζητήσουμε ζητήματα δικτύωσης, σχεδιασμού και απολογισμού.

ΠΡΩΤΟΒΟΥΛΙΑ ΓΙΑ ΤΑ ΔΙΚΑΙΩΜΑΤΑ ΤΩΝ ΚΡΑΤΟΥΜΕΝΩΝΑΝΑΚΟΙΝΩΣΗΞΥΛΟΔΑΡΜΟΙ ΚΡΑΤΟΥΜΕΝΩΝ ΣΤΑ ΔΙΑΒΑΤΑΣήμερα το πρωί 15 τουλάχιστον κρατούμενοι των φυλακών Διαβατών ξυλοκοπήθηκαν άγρια από δυνάμεις των ΜΑΤ που πραγματοποίησαν έφοδο έπειτα από εντολή του εισαγγελέα. Παρά τις συνεχείς τηλεφωνικές επεμβάσεις της Πρωτοβουλίας για τα Δικαιώματα των Κρατουμένων προς το Υπουργείο Δικαιοσύνης και την ίδια τη φυλακή, έπειτα από πολλές καταγγελίες κρατουμένων, μαθαίνουμε πως η Διεύθυνση της φυλακής εξακολουθεί να αρνείται τη μεταφορά τραυματιών στο νιοσοκομείο, κάνοντας μάλιστα λόγο για αυτοτραυματισμούς!Η τραμπούκικη έφοδος των αστυνομικών δυνάμεων εναντίον των άοπλων κρατουμένων πραγματοποιήθηκε έπειτα από την απόφαση αλληλέγγυων συγρατούμενών του να διαμαρτυρηθούν για την παράνομη μεταγωγή του κουρδικής καταγωγής Ασογιάν Νοντάρι, κατόχου ελληνικού διαβατηρίου, στον Κορυδαλλό προς απέλαση στη Ρωσία, που ζητά την έκδοσή του. Μεταγωγή ομολογουμένως «περίεργη», καθώς εκκρεμεί δικαστήριό του στη Θεσσαλονίκη στις 24/2, και καθώς ο Νοντάρι δικαιούται ασύλου.Καταγγέλουμε την εγκληματική πρακτική της Εισαγγελίας, της Διεύθυνσης Φυλακών Διαβατών και του Υπουργείου Δικαιοσύνης να στέλνουν τα ΜΑΤ μέσα στις φυλακές με τη λογική «όποιον πάρει ο Χάρος» και προειδοποιούμε πως με αυτές τις μέθοδους αντιμετώπισης των κρατούμενων θα σπείρουν θύελλες.ΟΙ ΚΡΑΤΟΥΜΕΝΟΙ ΔΕΝ ΕΙΝΑΙ ΜΟΝΟΙ ΤΟΥΣ ΦΡΕΝΟ ΣΤΗΝ ΕΚΔΟΣΗ ΤΟΥ ΑΣΟΓΙΑΝ ΝΟΝΤΑΡΙ

Πρωτοβουλία για τα Δικαιώματα των Κρατουμένων (Λάρισα)Με αφορμή τα πρόσφατα νομοσχέδια του Υπουργείου Δικαιοσύνης, στα οποία περιλαμβάνονται διατάξεις για την αποσυμφόρηση των ελληνικών φυλακών, η Πρωτοβουλία για τα Δικαιώματα των Κρατουμένων διοργάνωσε στη Λάρισα την Παρασκευή 29 Ιανουαρίου εκδήλωση-συζήτηση με τίτλο “Η κατάσταση στις ελληνικές φυλακές και τα νέα νομοσχέδια του Υπουργείου Δικαιοσύνης, επειδή...το δικαίωμα στην αξιοπρέπεια δεν φυλακίζεται!”. Στην εκδήλωση ομιλήτες ήταν ο Τάσος Κουράκης (βουλευτής ΣΥΡΙΖΑ) και ο Παναγιώτης Γεωργιάδης (κρατούμενος, μέλος της Πρωτοβουλίας για τα Δικαιώματα των Κρατουμένων). Στην εκδήλωση ακούστηκαν απόψεις για την κατάσταση που επικρατεί στα ελληνικά σωφρονιστικά ιδρύματα και κρατητήρια, συζητήθηκαν τα νέα μέτρα του Υπουργείου, το πόσο αυτά αντιμετωπίζουν επαρκώς το πρόβλημα αλλά και κατά πόσο και πώς χρειάζεται αυτά να ενισχυθούν, προκειμένου να δοθεί μια οριστική και δίκαιη λύση που θα αναγνωρίζει τον κρατούμενο ως άνθρωπο με το δικαίωμα της επανένταξης σην κοινωνία. Η συμμετοχή του κόσμου στην εκδήλωση ήταν μεγάλη, γεγονός που καθρεφτίζει τη σημασία της αποκέντρωσης της δουλειάς της Πρωτοβουλίας σε όλη την Ελλάδα, ιδιαίτερα όπου υπάρχουν κολαστήρια ψυχών, καθώς και την ευαισθησία ανθρώπων της τοπικής κοινωνίας, η οποία έχει φυλακές (Λάρισα, Μαγνησία, Τρίκαλα). Η Πρωτοβουλία για τα Δικαιώματα των Κρατουμένων στη Θεσσαλία, που σύντομα θα έχει δικό της τηλέφωνο επικοινωνίας, φιλοδοξεί να λειτουργήσει ως τόπος αλληλεγγύης και αναγνώρισης των στοιχειωδών δικαιωμάτων κάθε ανθρώπινης ύπαρξης, ώστε “εγκλεισμός” να σημαίνει στέρηση της ελευθερίας και μόνο, και όχι ηθική και φυσική εξόντωση των ανθρώπων.

O καιρός είναι πολύ χάλια και για κάποιους ακόμα πιο χάλια.Υπάρχει μεγάλη, άμεση ανάγκη να συγκεντρωθούν κουβέρτες (όχι παπλώματα) μέχρι αύριο το μεσημέρι για κρατούμενους/ες στον Κορυδαλλοπιο συγκεκριμενα κουβερτες μαζευονται στα εξης σημειαΑΘΗΝΑ- στα γραφεια της ΕΠΟΧΗΣ (Ακαδημιας 62 τηλ 2103630523)ΠΕΙΡΑΙΑ - στο ΛΙΜΑΝΙ ΤΗΣ ΑΓΩΝΙΑΣ (Δημαρχειο Πειραια- 5ος οροφος τηλ 2104194252 Ελ. Σταματακη) και γραφεια ΣΥΝ (Πλ.Κοραη τηλ 2104220608)ΝΙΚΑΙΑ- στα γραφεια του ΣΥΡΙΖΑ ( Π. Ραλλη 215 τηλ. 6932577567 Μαν. Σαρρης)